Bullet journal

Sinds kort ben ik besmet met het Bullet journal virus. In januari kwam ik het tegen op verschillende sites. Ik ben gaan zoeken wat het inhield en het leek me wel leuk. Ik gebruik mijn bullet journal als een soort dagboek en plakboek. Ik schrijf elke dag een stukje over mijn belevingen van die dag, of iets wat in mijn gedachte is. Ook houd ik bij wat de weegschaal mij verteld en welk humeur ik heb, maar ook welk liedje ik die dag gehoord heb. Verder plak ik er van alles in wat ik wil bewaren of leuk vind. Af en toe maak ik er een leuke tekening in. 

En om die leuke tekeningen wat kleur te geven heb ik deze aquarel stiften en potloden gekocht. Nu is het papier van mijn bullet journet niet zo dik dat ik er met verf in kan werken, maar ik doe het op losse vellen papier en plak het er dan later bij. Binnenkort zal ik wel eens wat laten zien wat ik zoal doe in mijn bullet journal. Ik vind het een heerlijke ontspannen bezigheid.

Heb jij ook zoveel hobby's? En misschien ook wel te weinig tijd om ze allemaal uit te kunnen voeren?

Hoe dan ook...geniet van wat je doet.

Liefs,

Anita 

Op naar de kerst

Zo ik heb het kerstdorp en de kerstboom weer van zolder gehaald. Het dorp stond zo maar de boom.... Eerst de twijfel of ik alle zelfgemaakte versiering of gekochte plastic ballen erin zou hangen. Uiteindelijk werden het ballen... maar toen kwam de vraag of ik een zilveren of rode boom wilde.  Ik kon niet kiezen dus dan maar beide.

Het liefst had ik weer schuine banen gedaan maar het lukte me niet. Dan maar zo. Echt tevreden ben ik niet ... maar we doen het er maar mee.  Bijna elk jaar moet ik de boom wel een keer extra opzetten omdat de katten hem omgegooid hebben.  Mocht dat weer gebeuren dan verander ik het wel.

Nu ben ik nog een adventkalender aan het maken. In Duitsland heb ik een juten kalender met zakjes gekocht. De nummer heb ik vervangen voor klittenband.  Nu ben ik kerst ornamenten aan het maken die opgeborgen kunnen worden in de zakjes.  Per dag kan je met klittenband een kerstman, sneeuwpop, duif of engeltje op de kalender plakken tot deze vol is en het kerst is. Ik heb er 8 klaar dus ben bijna verplicht om er elke dag 1 te maken wil ik bijblijven. Waarschijnlijk gaat het me niet lukken maar dan is hij vast wel klaar voor kerst 2018.

Ben jij ook al bezig met kerst? Of ben je ook wel weer blij als het voorbij is?

Liefs,

Anita 

Kerstshow 2017

Laatst zijn wij bij de Intratuin in Duiven geweest. Daar hebben ze ieder jaar weer een leuke kerstshow. Bij binnenkomst zagen we deze leuke kabouters. Heerlijk om in de sfeer te komen en ideeën op te doen voor mijn eigen kerstdorp. Eerst even wachten tot de sinterklaas voorbij is. En dat kan me niet snel genoeg gaan. 

De laatste jaren vind ik de kerst echt geweldig. Vooral om het winterlandschap op te zetten. Eerst gaan we nog een week je weg.. daarna mag ik me weer uitleven. 

Kerst...kom maar op.

Liefs,

Anita 

Wandelen

Deze keer een blog zonder uitdaging.  Ik ga de laatste tijd vaak een eindje wandelen.  Ik ben begonnen met een blokje om een telkens ging ik wat verder.  Het verste wat ik tot nu toe achter elkaar gelopen heb is 14 kilometer.  

Vandaag  ben ik ook weer even op pad geweest.

Deze keer een wandeling zonder doel. Dat loopt toch niet zo fijn als dat ik ergens naar toe wandelen.  Vaak wandel ik naar mijn schoonmama voor een kopje koffie. Dat is en wandeling van ongeveer 8 kilometer. Het ligt eraan hoe ik loopt.

Vandaag heb ik dee het "Paradijs" gestruind en heb ik onderweg en paar foto's gemaakt. Overal vond ik al weer paddenstoelen.  Zou de zomer dan nu echt afgelopen zijn?  Neeeee. ...nog even een paar weken na zomer.  

Ik ben nog niet klaar voor de herfst en al helemaal niet voor de winter.

Ik probeer maar zoveel mogelijk te wandelen nu het weer nog een beetje lekker is.  Binnen zitten kan ik de hele winter nog.

Zie jij ook op tegen de winter?  Of vind je het juist heerlijk met kaarsjes aan en een dekentje op de bank?  

Vergeet vooral niet te genieten

Liefs,

Anita.

Joggen

Nu weet ik weet waarom joggen niet geschikt is voor mij.

Jaren geleden dacht ik ook te gaan joggen.  Ik zocht een schema  op hoe je het joggen het beste op kon bouwen zonder dat je een blessure op zou lopen.

Hoe goed ik mijn best ook deed. ..ik kwam na 4 maanden, om de dag trainen, echt niet verder dan 10  minuten. Na 10 minuten zat ik telkens helemaal stuk.

Inmiddels weet ik waardoor dit komt. Ik ren gewoon veel te hard. 

Hardlopen zal nooit mijn hobby worden. Laat mij die km maar gewoon wandelend maken.  Voor 8 km draai ik mijn hand niet om.

Liefs,

Anita

Hergebruik van een lamp

Hier zie je wat je allemaal nog kunt doen met een kapotte lamp. Vooral het brandende olielampje vind ik leuk.

Als er binnenkort een lamp stuk gaat ga ik toch proberen om er een hangend bloemenvaas van te maken.  Ook leuk in combinatie met zo'n bed spiraal. Alleen is dat voor mij wat moeilijker aan te komen.  Ik heb namelijk een waterbed.

Wat ik me wel afvraag is hoe je in en lampen bolletje en plantje poot.  Of zou men er zand met een zaadje in gestopt hebben? Dat zou natuurlijk wel kunnen.

Hoe dan ook.....de ideeën zijn erg grappig.

Liefs,

Anita

Hergebruik van spiralen

Zoals je op de foto kunt zien kun je nog hele leuke dingen doen met een oud spiraal van een bed of van een auto vering. Ik kwam deze afbeeldingen op pinterest tegen.

Gelukkig zijn de mensen tegenwoordig steeds meer bewust van het hergebruik van materialen zodat we onze wereld minder vervuilen. En 

sommige tips zijn ook nog echt nuttig of leuk. Vooral dat terracotta potje in dat spiraal vind ik handig.  Zo kan het overtollige water weglopen en het staat ook nog leuk.

Ik zal eens kijken of ik nog meer hergebruik tips kan vinden.

Liefs,

Anita

Eindelijk durf hij

Deze papegaai zit bij het opvangcentrum . Eerst zat hij in een kleinere kooi. Ruim zat voor hem en zijn maatje,  maar nu er een grotere kooi beschikbaar kwam hebben weer ze samen overgeplaatst.  De hele zomer hebben we geprobeerd om ze naar buiten te roepen en te lokken,  maar niets werkte. Ook in hun kleinere verblijven konden zij naar buiten maar deden dit niet.Tot vorige week.

 

Het is de zachtste winter van de eeuw en dus kunnen de papegaaien overdag nog heerlijk even naar buiten. Ik deed de klep open en direct kwam een van de twee nieuwsgierig met zijn kopje naar buiten. Ik riep maar het bleef bij kijken.  De volgende dag deed ik weer de klep open en een half uurtje laten zaten ze beide gezellig buiten te kletsen.

 

Normaal gaan ze vaak voor het eerst naar buiten als de temperatuur nog wat hoger ligt en meestal gaan ze vanzelf wel weer naar binnen.  Maar deze keer hebben we ze beide toch maar naar binnen gebracht.

Als ze eenmaal de smaak van buiten zitten te pakken hebben dan vind je veel papegaaien de hele dag buiten.  Of het moet heel heet worden en de temperatuur moet binnen lekkerder dan buiten zijn.  Dan zitten ze graag binnen. Papegaaien zijn slim genoeg om te bedenken waar ze moeten zijn.

 

Kun jij ook zo genieten van een succesje zoals iets simpels, voor het eerst naar een  buiten gaan van een dier?

 

Ik ga nog even genieten van de foto`s van de papegaaien. Met op schoot met een van mijn poezen.

 

Liefs,

 

Anita

Konijnen en kerst

Laatst kwam ik het mooie kerstrecept tegen op Facebook. Ik zag de foto van het konijntje met zijn kerstmutsje op zittend in een pan en had in eerste instantie zoiets van....moet dat nou echt op Facebook? Maar ik kon mijn nieuwsgierigheid toch niet bedwingen en terwijl ik het aan het lezen was begon ik al een vermoeden te krijgen hoe het af zou gaan lopen.

Diezelfde dag kwam ik ook nog de foto tegen. Ik zou ook nog wel een foto van een broer of zus kunnen toevoegen.  Minoes zou niet misstaan naast deze twee schatjes. Dit soort foto`s en afbeeldingen bewaar ik altijd . Ik wacht dan dat ik een aantal dingen heb die bij elkaar passen.

 

Altijd weer leuk om een blogje mee te vullen. Natuurlijk mag een foto van Bonte Koe niet missen. Met zijn ondeugende toetje wordt hij steeds vaker Toet genoemd. Het maakt meneer niet uit, als hij z`n natje en z`n droogje maar krijgt en af en toe op schoot mag vindt hij het wel prima.
Wat heerlijk als je zo`n leven hebt als onze katten. Als ze in de ren naar buiten willen hou ik de deur open, willen ze twee minuten later weer naar binnen sta ik weer op om ze binnen te laten. En dat het liefst allemaal om de beurt. Eten en drinken in overvloed. Als zij geaaid willen worden of op schoot willen dan is er altijd wel iemand die in de houding gaat zitten. Tjsa,,,,een kattenleven is zo gek nog niet. ( Als je in mijn huis woont of aan mijn zorg bent toevertrouwd)

 

Liefs ,

 

Anita

Vroeger

Tjsaa wat gaat de tijd snel. Voor je het in de gaten hebt is er weet een jaar voorbij. 

 

Laatst kwam ik op het Internet deze foto's tegen.  Allemaal spullen die in mijn jeugd heel gewoon waren maar wat nu niet of nauwelijks meer gebruikt word. 

 

De raketten waar je een soort rood dopje op moest drukken, omhoog gooien en dan als het de grond raakte gaf het en plofje.  Ik zeg bewust plofje want in deze tijd heet het geluid al lang geen knal meer.

 

De "RAAK" fles met priklimonade. Daar had je een speciale flesopener bij nodig.  Want de dop zat er zo strak op dat hij bijna niet open te krijgen was.  Kon je de opener nu niet vinden dan kon je er altijd nog voor kiezen om de dop onder de hete kraan te houden.  Dan ging het al iets makkelijker.

 

Tsja en dan de telefoon. Heel wat anders dan de mobieltjes van tegenwoordig. Vroeger was het niet gewoon dat je dag en nacht overal bereikbaar was. Je had een vaste telefoon . Als je vroeger bij een vriendje wilde blijven eten dan moest je aan zijn /haar ouders vragen of je even naar huis mocht bellen. Je ouders vroegen zich niet af waar je was, logischerwijs was je bij DAT vriendje. App'en en sms'en bestonden allemaal nog niet.

 

Waar blijft de tijd?

 

Liefs,

 

Anita.

Even proberen

Op Facebook gaat dit plaatje rond. Er staat bij dat je een oog dicht moet houden en dan je scherm horizontaal houden en over je scherm van je telefoon kijken. Er verschijnen dan woorden.

 

De vraag die dan direct bij mij opkomt is. ....zou dat ook  willen met een laptop?  Dus vandaar deze rare afbeelding op mijn blog. 

 

In gedachte zie ik jullie nu al helemaal zitten met een oog dicht en glurend over de laptop. Lijkt me wel komisch.  

 

Maar lukt het ook om de tekst te lezen?

 

We wish you a merry christmas.

 

Liefs,

 

Anita.

Zo blij met mijn kastje

Laatst heb ik een klein ladekastje bij de restore gekocht. Ik zag het staan en was meteen verkocht.

 

Het is maar een klein kastje maar groot genoeg voor al mijn klosjes garen. Nu kan ik ze eindelijk een beetje op kleur sorteren en hoef ik niet alle draden uit de knoop te halen. 

 

Daar werd ik gek van.  Als ik een ander klosje nodig had dan zat alles door elkaar en aan elkaar vast. Meestal trek ik dan de draad kapot,  maar op den duur geeft het wel een rommel.  Omdat deze lades niet zo breed zijn liggen de klosjes niet zo te rollen. Eindelijk DE oplossing gevonden. (hoop ik)

 

Ben jij ook zo blij met een oplossing? En dat nog tweedehands.

 

Liefs,

 

Anita.

Overleden

Zoals je waarschijnlijk wel weten ben ik opgegroeid bij een opvangcentrum.  En dan niet voor mensen maar voor uitheemse dieren.  De eerste jaren werden daar vooral apen opgevangen.  Als de overheid iets in beslag nam werd het daar gebracht.  De laatste 5 jaar ging ik er elke dag schoonmaken, voeren, bouwen en verbouwen. Dat deed ik vroeger ook maar niet zo intensief als de laatste 5 jaar.

 

De laatste jaren vond de overheid dat het opvangcentrum niet meer voldeed aan de moderne eisen. Wij hebben aangepast waar mogelijk maar de laatste 8 apen moesten toch over naar een ander opvangcentrum.  Daar was het vele malen beter, vond/vind de overheid. En zo gebeurde het dat st AAP 2 december 2014 de laatste 8 overgebleven apen ophaalde.

 

Helaas zoveel beter blijkt het daar niet te zijn want inmiddels zijn  5 van de 8 apen al overleden. De bovenste twee apen waren al oud en wij hadden er wel een beetje rekening mee gehouden dat deze twee lieverds een verplaatsing niet zouden overleven. 

 

Maar zelfs een "piep jonge" aap is inmiddels binnen 11 maanden al overleden. ( rechts onder) Hij mocht maar 8 jaar worden.  En dat terwijl zijn oma al 42 jaar is waarvan zij 30 bij ons opvangcentrum heeft gezeten. Dit even om aan te geven hoe oud dit soort apen kunnen worden.

 

Ook Hummel is maar 20 jaar oud geworden.( onze brutale aap links onder op de foto)  Het was bij het opvangcentrum waar ik opgegroeid ben misschien niet zo netjes en zo schoon en misschien ook nog wel verouderd maar de apen mochten er wel leuk oud worden. Dat is nu behoorlijk mislukt.

Met dank aan....

 

Kun jij ook zo ziek zijn van dierenleed? Ik kan er letterlijk misselijk van worden. Je snapt waarschijnlijk wel hoe ik me het afgelopen jaar gevoeld hebt?

 

Liefs,

 

Anita

Hoe kan het?

Leuk om te ervaren dat onze hersens dus zo snel aanpassen. En dat we dus echt niet alle letters hoeven te zien om de zin toch te kunnen lezen. De eerste keer dat ik dit zag een kon lezen dacht ik dat ik eindelijk het "voordeel" van dyslexie gevonden had. Maar helaas.  Mensen zonder dyslexie kunnen het ook lezen.

Ik ben wel nieuwsgierig hoe onze ogen en hersenen dat doen. 

Heb jij enig idee?  Laat het me dan graag weten. 

Liefs, 

Anita 

Ogen

De linker foto heb ik gemaakt omdat Lady enorm aan het kwijlen was. Als je haar aanhaal dan loopt ze helemaal leeg. 
Toen ik de foto bekeek vielen de ogen meer op dan de druppel aan haar bekkie.
 

De andere foto heb ik gemaakt omdat Pruts zo heerlijk lag te slapen op de leuning van de bank.  Op het moment dat ik klik doet hij net zijn ogen open.  Met deze foto als resultaat.
 

Zo samen ziet het er nog spannender uit.
Maak jij ook vaak "toeval " foto's? Leuk hè?  Ik ga nog even verder met fotograferen. Wie weet schiet ik nog een leuk plaatje wat ik met jullie kan delen.

Liefs,

Anita

Salades

Zoals ik in mijn vorige blogje al aangegeven gaf ben ik op zoek geweest naar opgemaakte salades.  De rechter salades zijn beide vissen. Deze zie je wel vaker voorbij komen.  Maar die linker is wel een hele speciale. Vooral de "kleding" vind ik erg mooi.  Je zou het bijna vergeten maar ....het is om op te eten. Na twee of drie personen die opgeschept hebben is er weinig meer van over. Veel werk voor zo'n kleine tijd. 

Vandaar dat ik graag als eerste,  voordat er van gegeten is, bij een buffet ga kijken. Ik vind het dan bijna zonde dat er van gegeten gaat worden.

 

Kun jij ook zo genieten van zulke plaatjes ? Ben jij wel eens bij een fruit corso geweest?  Dat lijkt me ook nog wel een keer mooi. Al die verschillende kleuren fruit. ....
Nog ideeën genoeg.

 

Liefs,

 

Anita .

Wat te doen met een meloen?

Eigenlijk zou de titel moeten zijn:"Wat te doen met heel veel tijd en een meloen" ? Want als ik deze schitterende meloenen zie dan denk ik zeker dat je behoorlijk veel vrije tijd moet hebben.  Maar dat niet alleen. ...ik denk dat je ook veel geduld moet hebben.  Het ziet er niet uit alsof je dit in een half uurtje last hebt. Onvoorstelbaar wat een mens voor moois kan maken van een watermeloen.

Vind jij het ook zo kunstig om dat te doen? 

 

Zo wil ik graag altijd als eerste bij een buffet zijn.  Niet omdat ik bang ben dat er niets voor mijn overblijft,  maar ik vind zo'n opgemaakte schaal met bv salade schitterend. En zeker als deze nog niet aangebroken is. Sommige mensen kunnen er echt schitterende kunstwerken van maken.  Ik zal eens even opzoek gaan op het Internet naar enkele foto's van zulke schalen.  Wordt vervolgd.

 

Liefs,

 

Anita

Blogje 300

Ik zit net eens te kijken maar vandaag schrijf ik mijn 300ste blogje. Ik ben begonnen op15-04-2009. Waarom ik er ooit aan begonnen ben? Ik heb een aantal vrienden en kennissen die niet in de buurt wonen. Elke keer als er iets gebeurde of dat ik iets wilde vertellen over mijn leven moest ik iedereen apart benaderen. Vele mailtjes en smsjes moesten er dan aan geloven. Een blog was gewoon makkelijker. En het leuke van een blog was/is dat je er ook foto`s mee kunt delen. Dat kon toen met SMS niet.

Er zijn periodes dat ik elke dag een berichtje achter liet, maar ook wel tijden dat ik minder actief was omdat ik met andere dingen druk was. Wat ik wel jammer vind is dat er maar weinig op mijn blog gereageerd wordt. Ik stel heel regelmatig een vraag en er komt maar zelden een antwoord op. Soms heb ik het idee om er helemaal mee te stoppen. Andere momenten vind ik het ook wel reuze handig en leuk om mijn gedachten en gedichten met jullie te delen.

Wat zou jij doen? Stoppen? Doorgaan? Laat snel eens iets van je horen. Al is het maar dat je een schrijffout ontdek. Zelf zie ik dat namelijk meestal niet.

Liefs Anita

Foto`s van toen en nu.

Hier nogmaals de foto van de straat waarin ik ben geboren en mijn jeugd doorbracht. Het witte huis is mijn ouderlijke woning.  Ik heb de eerste foto eens goed bekeken en ik denk dat de foto gemaakt is voordat ik geboren ben. Mijn ouderlijk huis heeft nog geen luifel. Ik weet dat mijn vader die gebouwd heeft zo rond 1976. Er hangt op die plek nog het bord "kapper" ( boven de fietser) Zoals je kunt zien zit er op het huis ook nog een ander dak. Pap heeft samen met een, inmiddels overleden vriend, ook een nieuw dak op het huis gemaakt. En dat was maar goed ook. Want als het sneeuwde dan lag de stuifsneeuw ook op zolder.

 

Als ik de gestreepte markiezen zo bekijk zit bakker Van de Brink nog in het pand waar nu chinees restaurant "Rose garden" in zit. Later is de bakker 1 deur meer naar links gegaan. En nog weer later is deze verhuisd naar de Nieuwe markt. Dus eigenlijk aan de achterzijde van het pand.

Helemaal links op de foto zie je het café van "Bertus de Man". Achter het café liep een smal paadje van ongeveer een meter breed. Daar speelde wij als kind zijnde altijd verstoppertje. Daar was het ook dat ik mijn arm brak.

 

Op de bovenste foto zie je rechts van de kerk nog een klein stukje van hotel "de Roskam". Op deze plaats staat al jaren het wooncomplex "de Schoutenhof ".

 

Naast de Schoutenhof woonde een oom en tante van mijn vader en het is ook de plek waar mijn oma geboren is. Daar was vroeger de smederij van Van de Mheen. Niet te verwarren met de smederij die op de hoek Schoutenstraat/ Amersfoortsestraat zat. Later zat er een woninginrichting in en nog weer later is het hele pand opgeknapt en van binnen verbouwd.

 

Bij de weegbrug tegenover ons huis staat een donkere VW Kever. Het zou mij niet verbazen als deze van mijn vader is. Ik zal het hem eens vragen nu het nog kan.

Zijn er van jouw ouderlijk huis ook nog foto's uit de tijd dat jij er woonde? Of misschien wel van voor de tijd dat jij geboren bent? 

Bestaat jouw ouderlijk huis er nog?  Of is het inmiddels gesloopt? Wonen je ouders er nog? 

Hopelijk heb jij net zo'n leuke jeugd gehad als ik!!!

Liefs, 

Anita

Lengte van je vingers

Ik hoop dat je en beetje Engels kunt lezen?  Ik ben namelijk reuze benieuwd of dit voor jou ook klopt.

Zou je me een antwoord willen geven? Reageer dan onderaan dit bericht.
 

Liefs,

Anita