Verwent door mijn werkgever

Vandaag ben ik , net als alle andere collega`s verwent door mijn werkgever. Dit jaar een krans van chocolade en een cadeaubon. Hoe ontzettend lief is dat? Ik ben er elk jaar toch weer blij verrast door. De chocoladekrans heeft een doorsnede van 25 cm en is heerlijk. Voor de cadeaubon heb ik een set besteld waarmee je kaas kunt maken. Zoiets zou ik zelf niet zo snel kopen, maar op deze manier is het zeker leuk om het een keer te proberen.  Ik ben benieuwd of dit ook werkelijk lukt. Misschien dat je het ooit nog eens leest op mijn blog.

Liefs,

Anita

Stoomboot

Jaren geleden heeft een oud collega eens een mooie stoomboot voor de peuters gemaakt. Helaas heeft deze stoomboot de verhuizing niet overleefd. Er moest dus een nieuwe komen.

Ik wilde er eentje die je uit elkaar kon halen waardoor die makkelijker op te ruimen is. Maar dat viel niet mee want de schoorsteen bleef een lastige onderdeel. Nu heb ik de stoomboot van een schoenen doos gemaakt. De deksel kan eraf zodat de schoorsteen niet zo hoog is en er poppetjes opgeruimd kunnen worden in de doos. Hopelijk gaat deze stoomboot ook weer een paar jaar mee.

Liefs,

Anita

Waar is de baard van sinterklaas?

Soms kom je iets leuks tegen dat je MOET maken. Dit is zoiets. Ergens op het internet zag ik dat iemand een Sint zonder baard gemaakt had. Deze was niet gelamineerd.  Maar de scheerschuim was op tafel gesmeerd. Dat is met zoveel peuters niet handig want dan kun je de sint maar 1 keer gebruiken. Ik heb er twee gemaakt en gelamineerd. Ik ben begonnen met een peuter die wel durft. Daarnaast heb ik een minder stoere peuter gezet. Door bij elkaar te kijken durfde de laatste het ook. Eerst met 1 vinger. Maar uiteindelijk met 2 handen vol in de scheerschuim. Toen ik de scheerschuim onder de snor van Sint spoot schrok ik een beetje. NEEE, een blauwe baard. Maar toen ik er twee druppels water bij deed en de peuter er mét zijn vingers doorging werd het gelukkig wit. Het resultaat is erg leuk.

Kunn jij ook van deze dingen genieten? Ik wel!

Liefs,

Anita 

Zwevende kaarsen

Vandaag ben ik weer heerlijk bezig geweest voor het kerstdiner. Het kerst diner en paasontbijt wat wij elk jaar organiseren voor de peuters zijn de krenten in de speelzaal-pap. Die glunderende koppies als ze in het donker naar de speelzaal komen in hun mooie kleren maakt me elk jaar weer erg blij. Vandaag heb ik een aantal "kaarsen" gemaakt van verschillende maten wc en keukenrollen. Deze heb ik wit geverfd en daarna met het lijmpistool bewerkt zodat het lijkt alsof het kaarsvet druipt. Een nylon draadje eraan gemaakt en op mijn werk hang ik ze aan, een met aluminiumfolie bekleden, hoepel. Een elektrisch waxine lampje erin en het lijkt alsof de kaarsen zweven aan het plafond.

Je leest het wel...ik heb er weer zin in.

Liefs,

Anita

Kerst versiering

Ondanks dat ik momenteel nog maar weinig werk kan ik het niet laten om leuke dingen te maken . In dit geval voor het kerstdiner. Inmiddels heb ik er 8 gemaakt . Dan kunnen we die straks op de tafels zetten tijdens het eten. Peuters vinden zulke dingen altijd zo geweldig. En Ik? Ik geniet omdat zij er zo van genieten.

Liefs,

Anita 

Ik word nog eens beroemd

Mijn foto staat in een huis-aan-huis blaadje. Het was dat mijn vriendin me er attent op maakte want ik was  weer vergeten dat ik dit intervieuw had gedaan. Nu ik te terug las kwamen alle herinneringen van 27 juli weer boven.  Wat een vreselijke en  hectische tijd.

Op de foto sta ik met " mijn vriend". Deze papegaai en ik lachen beide op dezefde manier.  Sagerijnig zijn in zijn buurt hou je nooit lang vol
Hij weet met zijn lach mijn dag altijd weer goed te maken. Zo ook tijdens dit interview.

Heb jij ook iets of iemand die jouw dag altijd goed kan maken?

Ik hoop het voor je.

Liefs,

Anita

 

Dieren voor verjaardagsmutsen

Ik heb verschillende dieren van karton gemaakt voor op de verjaardagsmutsen van de peuters. In totaal zo'n 50. Hier zie je maar 3 soorten. Voorlopig hoef ik er geen bij te maken.

Vind jij het ook zo leuk om zulke dingen te maken? Of heb je niets met papier en karton? Hoe dan ook... geniet van wat je doet.
Dat probeer ik ook.

Liefs,

Anita.

Van groot naar klein

Geen uitdaging ( of juist een hele grote?)

Vandaag even geen uitdaging. Het leven is momenteel al uitdagend genoeg. Ik ben namelijk dinsdag door mijn rug gegaan. Dit was nogal pijnlijk...zo pijnlijk dat het me mijn adem ontnam.

Vandaag gaat het met heel veel pijnstilling iets beter. Helaas heb ik me dus ziek moeten melden...iets dat ik dus nooit doe. Maar met peuters werken en die enorme rug pijn is geen goede combinatie. Vandaag ook maar eens een bezoek brengen aan mijn fysiotherapeut. Misschien kan hij iets bedenken waardoor de pijn sneller verdwijnt. Ik moet namelijk te veel om "ziek" te zijn. Ik heb namelijk maandag de hele dag examens. Zowel theorie als praktijk opdrachten. Hoe? Dat weet ik nog niet, maar het komt vast goed.

Nu zijn jullie weer even op de hoogte van het wel en wee.
Ik ga weer plat.

Liefs ,

Anita

Afscheidstoneelstuk van de peuterspeelzaal samen met 16 peuters

Vandaag heb ik een filmpje wat ik jullie graag wil laten zien

Een filmpje waarop ik samen met collega Jannie een Afscheidsfeest heb georganiseerd toen onze speelzaal moest sluiten.  16 peuters tussen de 2 en 4 jaar laten het toneelstuk "Sneeuwwitje en de zeven dwergen "zien. Altijd weer spannend of de peuters doen wat de bedoeling is als hun ouders er bij zijn. We hebben een week of 5 geoefend. Sommige kinderen 3 keer per week, andere maar 1 keer.

Al die jaren heb ik het niet kunnen kijken. Telkens schoot ik vol. Nu ik het toch weer gekeken heb en het droog gehouden heb valt het me op dat ik , als ik zenuwachtiger ben, een hele hogere stem ga gebruiken. Vreselijk om dat terug te horen. Gelukkig ben ik niet zo snel zenuwachtig, maar dit was net spannend genoeg.

Weet je hoe jij je gedraag als je zenuwachtig bent? Ben je dat vaak?

Wat je ook doe, vergeet niet te genieten.

Liefs,

Anita

P.s klik hier om naar het filmpje op You Tube te gaan

Kleuren

Zoals de meeste van jullie wel weten werk ik op een peuterspeelzaal. Toen ik jaren geleden met dit werk begon kwam ik direct op een locatie terecht waar enkele VVE ( Vroeg en Voorschoolse Educatie) Kinderen waren. Na een paar jaar sloot onze locatie en kwamen mijn collega en ik een een school terecht.

Wij begonnen met ons nieuwe groepje met 100% allochtone peuters. Inmiddels is ook die locatie gesloten en ik verhuisde samen met de peuters. Er is in die tussenliggende jaren we wat veranderd.

Inmiddels heb ik per week 11 nationaliteiten op de groep. Helaas is het op deze foto niet zo goed te zien, maar vandaag liggen er op deze tafel  6 kinderen van allochtone kom af.
Jammer dat ik er niet eerder aan gedacht heb om zo`n foto te maken. Het kleurverschil was toen nog groter.  Maar het maakt ook niet uit.

Het is en blijft een mooi  gezicht die verschillende kleurtjes en verschiilende talen die samen spelen zonder dat ze hinder lijken te hebben van een taalbarrière of vooroordeel. Jammer dat veel volwassenen dit gaandeweg hun leven zijn kwijt geraakt.

Liefs,

Anita

Taaltoets gedoe

Eindelijk was het vorige week zover.  We mochten onze certificaat voor de taaltoets in ontvangst nemen. Het heeft even wat voeten in aarde gehad, maar voorlopig zijn we daar weer even van af. Let wel. ..voorlopig.  Want in neem aan dat onze overheid wel weer iets gaat bedenken om ons, pedagogisch medewerkers, aan het studeren te houden.

Voldeed eerst de opleiding  KVJV, later moest iedereen MDGO hebben.  Nog weer later,  in de tijd dat ik mijn papiertje haalde,  heette het SPW3. Nu is dat nog niet zo lang geleden. Ik heb namelijk mijn SPW3diploma in 2006 gehaald. En in 2007 mijn SPW4 diploma. Inmiddels heet het al weer anders,  namelijk PW. Nu moest ik voor SPW4 en instroomtoets Nederland en rekenen maken.  Die heb ik toen gehaald maar nooit bij laten schrijven op mijn diploma. 

Niet dat dat zo heel veel uitmaakte,  we moesten allemaal ongeacht het behaalde niveau en hoe lang het geleden was,  de taaltoets opnieuw doen.

 

En dat verbaast me. Als iemand zijn of haar HAVO diploma gehaald heeft doet hij/zij toch na een paar jaar ook niet opnieuw examen voor het HAVO diploma? Dat zelfde geldt ook voor je rijbewijs . 

Maar goed.  Na een herkansing voor begrijpend lezen heb ik het certificaat ook in de zak . Het eerste examen "begrijpend lezen " was en drama.  Het was op de computer. 

Het herexamen was op papier. Dat was voor mij goed te doen. Dit komt omdat ik er aantekening bij kan schrijven en onderstrepen wat belangrijk is of doorhalen wat onbelangrijk is. Dat kon op de computer dus niet en ik had toen ook geen kladpapier of iets dergelijks. 

Omdat we onze toets gehaald hebben kregen we van de gemeente en reep chocolade en van onze werkgever een mooie witte amaryllis bloem. Altijd leuk om te krijgen en lief dat ze de moeite hebben genomen om een kleinigheidje te regelen. 

Wat zal de volgende opleiding zijn?  Ik heb zo nog geen plannen.  Maar dat kan zo maar veranderen. Heb jij nog studeerplannen? Of zou je zonder studie nog iets willen leren?  Waaraan denk je als je kijkt naar de toekomst?  Laat het me weten. ...vind ik erg leuk! 

Liefs, Anita 

Verwent door een ouder

Vandaag ben ik verwent door ouders van de speelzaal.  Mijn collega's en ik kregen allen een doosje met chocolade .
Alleen de verpakking was al een lust voor het oog. De naam van het zoontje staat op de label.  Zo lief dat ouders de moeite nemen om iets voor ons te halen. Het ontroerend me elke keer weer.

Dit doosje kom ik over 10 jaar nog steeds tegen in de doos met kerst versiering. Ik ken mezelf, vind het dan zonde om zoiets moois weg te gooien. Elk jaar sta ik er dan mee in mijn handen, kijk er even naar, denk terug aan die tijd en kom tot de conclusie dat het toch maar weer terug moet in de doos en bewaar het weer een jaar.

Zo zit er in die zelfde doos een grote Kerstman. Ik zou niet weten wat ik ermee moet, maar ik heb hem in 2007 gekregen van een toenmalige collega. Er zit een lief briefje aan. En elk jaar het zelfde ritueel. Kijken, terugdenken aan die itijd, en toch maar eer terug in de doos. Net als met een ijzeren kerstboomversiering. Ook die heb ik gekregen van een oud collega.

Misschien kan ik dit doosje wel gebruiken voor de haakjes die aan de ballen moeten om ze aan op te hangen? Dan bewaar ik dit doosje nog met een doel.
Hoe dan ook, ik ben blij dat deze lieve ouders de moeite hebben genomen om zo iets liefs, lekkers en moois te kopen.

Liefs,

Anita

Overleden

Zoals je waarschijnlijk wel weten ben ik opgegroeid bij een opvangcentrum.  En dan niet voor mensen maar voor uitheemse dieren.  De eerste jaren werden daar vooral apen opgevangen.  Als de overheid iets in beslag nam werd het daar gebracht.  De laatste 5 jaar ging ik er elke dag schoonmaken, voeren, bouwen en verbouwen. Dat deed ik vroeger ook maar niet zo intensief als de laatste 5 jaar.

 

De laatste jaren vond de overheid dat het opvangcentrum niet meer voldeed aan de moderne eisen. Wij hebben aangepast waar mogelijk maar de laatste 8 apen moesten toch over naar een ander opvangcentrum.  Daar was het vele malen beter, vond/vind de overheid. En zo gebeurde het dat st AAP 2 december 2014 de laatste 8 overgebleven apen ophaalde.

 

Helaas zoveel beter blijkt het daar niet te zijn want inmiddels zijn  5 van de 8 apen al overleden. De bovenste twee apen waren al oud en wij hadden er wel een beetje rekening mee gehouden dat deze twee lieverds een verplaatsing niet zouden overleven. 

 

Maar zelfs een "piep jonge" aap is inmiddels binnen 11 maanden al overleden. ( rechts onder) Hij mocht maar 8 jaar worden.  En dat terwijl zijn oma al 42 jaar is waarvan zij 30 bij ons opvangcentrum heeft gezeten. Dit even om aan te geven hoe oud dit soort apen kunnen worden.

 

Ook Hummel is maar 20 jaar oud geworden.( onze brutale aap links onder op de foto)  Het was bij het opvangcentrum waar ik opgegroeid ben misschien niet zo netjes en zo schoon en misschien ook nog wel verouderd maar de apen mochten er wel leuk oud worden. Dat is nu behoorlijk mislukt.

Met dank aan....

 

Kun jij ook zo ziek zijn van dierenleed? Ik kan er letterlijk misselijk van worden. Je snapt waarschijnlijk wel hoe ik me het afgelopen jaar gevoeld hebt?

 

Liefs,

 

Anita

Leuk en lekker voor de kerst

Vandaag heb ik een aantal leuke en lekkere traktaties gevonden voor op een kerst tafel met kleine kinderen. Niet dat het alleen geschikt is voor kinderen, ik lust het zelf ook graag,  maar kinderen vinden eten nu eenmaal aantrekkelijker als het er ook leuk uitziet. En deze fruit creaties zijn ook nog eens redelijk gezond .

 

Ook leuk om het aan de ouders van onze peuters als tip mee te geven.  Wie weet staat het dan wel op onze peuter diner tafel met het kerstdiner dat we elk jaar houden voor alle peuters?

 

Nu mogen wij van geluk spreken dat de meeste ouders iets maken wat in hun cultuur gegeten wordt tijdens hoogtij dagen.  Al moeten we er altijd wel op toe zien dat het niet alleen baklava en koekjes worden. Vorig jaar heb ik voor het eerst yoghurt soep gegeten.  Het idee vond ik niet aantrekkelijk,  maar het was verrukkelijk.

 

Zo wordt niet alleen de kijk op het samen leven met allochtone verbreed maar ook mijn voorkeur voor eten vergroot. Dat zouden we veel meer moeten doen in onze samenleving. Dan zag de wereld er een stuk beter uit en hadden we niet te maken met de acties zoals laatst in Parijs.

 

Wat ben ik dankbaar dat ik met peuters mag werken die nog helemaal geen verschillen zien. En als ze het al zien er totaal geen problemen mee hebben. Zo heerlijk. Jammer dat volwassenen dat onderweg zijn kwijt geraakt.

 

Liefs,

 

Anita

Lekker en mooi fruit

Zoals je kunt zien ben ik op zoek geweest naar mooie gezonde traktaties.  Op mijn werk wordt nog regelmatig op snoep,  koek en chips getrakteerd.  Ik zou zo graag willen dat ouders voor een gezonde traktatie gaan.  Misschien toch nog weer eens een workshop eraan wagen?

 

Wat ouders vaak aangeven is dat zij trakteren op iets wat hun eigen peuter lekker vinden.  Ik moet zeggen dat ik dat ook wel begrijp. Zelf zou ik ook niet zo snel iets gezonds trakteren als mijn kinderen het niet zo lekker vinden. Maar om nu 35 keer per jaar snoep etc te krijgen vind ik ook niet handig. Gelukkig hebben wij bijna geen peuters met overwicht.

 

Wat zou jij doen?  Toch vragen om een gezonde traktatie?  Of het gewoon zo laten?

 

Liefs,

Anita

Luxe probleem

Voor mijn werk mogen mijn collega's en ik een boekenkast uitzoeken. Maar nu komt het"probleem".

De eerste boekenkast is en mooie kast. Er passen behoorlijk wat boeken in maar heel hoog is de kast niet. Het is dus echt een kinder kast.  Nu wil ik graag een wat hogere kast zodat wij kwetsbare boeken weg kunnen zetten voor scheurende peuter handjes. We zouden voor twee kasten kunnen kiezen maar dat is zo zonder van de vloer ruimte.  Peuters spelen het liefst op de vloer.

 

De tweede kast hangt aan de muur dus neemt geen voer ruimte in beslag. Dat is een pluspunt. Het nadeel van deze kast is dat er maar weinig boeken in kunnen. Zodat we er uiteindelijk toch nog twee nodig hebben.  We zouden onze oude boekenkast ook op kunnen hangen. Dan hebben we bijna hetzelfde.

 

De "boom" kast is gewoon geweldig. Maar erg veel boeken kun je er niet in kwijt en de kast is eigenlijk niet kindvriendelijk. Neemt niet weg dat ik het een fantastische kast vind.  Drie of vier op een rij.  Geweldig!!!! Maar dus niet voor mijn werk.

 

 

De kast met het zitje er tussen heeft veel voordelen. Het is een heerlijk leeshoekje.  Of waar nu de kussens liggen kun je ook spullen neerleggen waar peuters het verhaal me kunnen naspelen. Het nadeel is dat deze best veel vloer ruimte in beslag neemt en niet zo hoog is.

 

De laatste kast heeft, mede door de hoogte, veel bergruimte. Maar het is wel een saaie kast .

 

Ik zal jullie binnenkort vertellen welke kast mijn collega's en ik gekozen hebben.

Ken jij dit soort dilemma's? Welke keuze zou jij maken voor een peuterspeelzaal? En waarom juist deze keuze?

 

Liefs,

 

Anita

Silhouette maken

Eindelijk weer eens tijd om wat anders te doen dan vilten. Jaren geleden heb ik al eens een silhouet gemaakt.  Het is een geduld werkje. Maar zo leuk om te doen. 

 

Mijn collega vertelde dat zij het zo leuk vind om in een plastic koekjesblik een silhouet te maken. Daarmee wakkerde zij mijn creatieve brein weer aan. 

En als ik dan toch bezig ben dan doe ik er twee te gelijk.

 

Ik heb nog een leuk meisje die een sneeuwklokjes vast houd. Ook die wil ik nog graag maken. Zo leuk om die in de winterperiode op het raam te maken van de speelzaal waar ik werk. Op dit moment hangt er een "frame" met daarin allemaal gekleurde herfstbladeren van vliegerpapier. Door de lichtval geeft dat zon mooi effect.

 

Misschien moet ik voor ieder thema (13 in totaal) maar een leuk silhouet maken. Het jij leuke ideeën? De thema's waarmee wij werken zijn: eten en drinken, herfst, wonen, sinterklaas, kerst, kleding, ziek en gezond, zomer, lente, kunst, verkeer, hoe zie ik eruit en welkom op de speelzaal. Voor zomer, sinterklaas en kerst heb ik al wel enkele ideeën. Voor de andere thema's nog niet. Help jij me?

 

Liefs,

 

Anita.

Vakantie /scrapbook van de brug

Ik verveel me eigenlijk nooit.  Wat zeg ik.....er zitten standaard te weinig uren in mijn dag. Ik heb zoveel hobby's dat ik aan de helft niet eens toe kom. Laat staan dat ik het op mijn blog laat zien.  Op mijn blog laat ik eigenlijk alleen natuur en de jaartafel zien. Misschien moet ik daar toch eens verandering in brengen. 

Dat ik graag scrapbook dat weten meeste denk ik niet eens. Ik heb al vele pagina's gemaakt.  Hier zie je er twee van.  Binnenkort zal ik eens kijken welke pagina's ik nog meer zal laten zien.

Dit zijn zeker niet de mooiste scrapbook pagina's maar wel waar ik het laatst in een blogje over heb gehad. 

 

In het blogje "heksjes van 2 oktober 2015" heb ik het over een pak sneeuw wat dan gevallen is en wat een enorme indruk op mij gemaakt heeft. Onder de foto's zit een soort kaart waarop ik het een en ander geschreven heb over de foto's. De bovenste is van onze voor en achtertuin. Het mooie op deze foto vind ik de sneeuwvlokken die je echt ziet vallen en de kaartspel vormen van de heg bedekt met een dikke laag sneeuw.

 

De rechter foto laat een bruggetje zien waar ik als kind overheen moest om bij school te komen en waar ik in als kind door het ijs heen zakte. Hetzelfde bruggetje waar ik over heen liep met mijn drie zoons aan de hand om ze naar die zelfde basisschool te brengen. Ook hetzelfde bruggetje bracht mij bij mijn peuterwerk. Eerst op de basisschool en later op de peuterspeelzaal wat ik met enorm veel plezier gedaan heb. Te veel herinneringen aan 1 bruggetje. Alleen over dit bruggetje zou ik een heel boekwerk kunnen schrijven. Vandaar dat deze foto`s me ook zo dierbaar zijn.

 

Heb jij ook zoveel mooie dierbare herinneringen aan sneeuw?

Zou er deze winter weer een dik pak sneeuw vallen?

Voor de kinderen hoop ik het echt.

 

Liefs ,

 

Anita.

Verwent

Aan het einde van het schooljaar word ik vaak verwent door de ouders van "mijn" peuters.  Zo ook dit jaar.  Ze weten dat dit juffie erg van chocolade houd.  Dan heb ik dan ook erg veel gekregen. Van een mama kreeg ik ook nog dit lekkere cadeau.

 

Ook heb ik nog wat lieve kaarten en brieven gekregen.  Ik moest van een brief wel even slikken.  De peuter nam afscheid en haar mama had het een en ander op een A-4tje geschreven met een foto.  ZOOOOO lief. Nog zie ik dat meisje als 2 jarige binnen komen.  Nu is ze alweer 4 jaar en gaat na de vakantie naar de basisschool.  Pffff waar blijft de tijd?

 

Nu moet ik het zes weken zonder de peuters doen. Vakantie is heerlijk, maar ik ben altijd weer blij als alle kinderen weer naar de speelzaal komen en het goed met ze gaat.

 

Maar eerst lekker genieten van de heerlijke cadeaus die ik gekregen heb. Papa`s en mama`s hartelijk bedankt en tot over  6 weken.

 

Liefs,

 

Anita