Vandaag een foto gemaakt van deze narcis. De zon scheen er zo mooi op.
Liefs,
Anita .
Vandaag hadden we van mijn werk een gezellige creatieve avond bij de Intratuin. Het was erg goed geregeld. We werden verdeeld in twee groepen. Daarna ging iedere groep naar zijn eigen plek. Daar hebben we gegeten. Heerlijke soep met brood. Daarna werden we weer verdeeld in twee groepen. De eerste groep mocht de Intratuin door en kijken bij verschillende workshops, de tweede mocht aan het werk. We hadden de keuze om een tafelstuk, een krans of een stok met hyacintbolletjes te maken. In eerste instantie vond ik die witte stok met die leuke bollen geweldig. Maar nadat ik een mooi tafel stuk van een collega gezien had ben ik daar voor gegaan.
Het ziet er een beetje kaal uit op de foto, maar dat is het zeker niet. Dit komt doordat de foto van bovenaf gemaakt is. Helaas kan ik het niet binnen neerzetten. Ik had het namelijk even op de grond staan met als resultaat 4 katten die eerst snuffelde maar al snel eraan begonnen te eten. Nu staat het buiten op de tuin tafel. Zo kan ik er wat langer van genieten.
Ik loop de tuin in een zie deze mooie struik in de bloei staan. Even kijk ik er na, geniet ervan en dan realiseer ik me dat het helemaal de tijd niet is om in de bloei te staan.
Vandaag liep ik even door de tuin. Daar viel mijn oog op deze mooie kleuren. Het blaadje is van de aardbeien struik. Deze struik heeft meerdere aardbeien gegeven maar zelf heb ik er niet zoveel van gegeten. De vogels vonden ze namelijk ook erg lekker. Ik vind het nooit zo erg dat zij ze opeten. Ik kan ze in de winkel gaan kopen en dat kunnen zij niet.
Ik verveel me eigenlijk nooit. Wat zeg ik.....er zitten standaard te weinig uren in mijn dag. Ik heb zoveel hobby's dat ik aan de helft niet eens toe kom. Laat staan dat ik het op mijn blog laat zien. Op mijn blog laat ik eigenlijk alleen natuur en de jaartafel zien. Misschien moet ik daar toch eens verandering in brengen.
Vandaag hebben we de kiwi's geplukt. Er zaten er dit jaar niet zoveel aan. Ieder jaar vragen weer ons af op welk hout de kiwi jaar vruchten draagt.
En weekeind is ook zo voorbij. Zeker zo'n weekeind als deze. Vrijdag heb ik een nieuw raam in de deur van het tuinhuis gezet. Het oude raam lag er al een tijdje gedeeltelijk uit maar ik had nog geen tijd om een nieuwe te plaatsen. Samen met pap had ik de maat op genomen. Pap had nog plexiglas staan. Samen hadden we het afgemeten. Pap heeft het gezaagd terwijl ik de waterslang erbij hield zodat het plexiglas niet zou smelten. Het lastigste was nog om de glaslatten eruit te krijgen. In normale ramen zitten glaslatten vast met spijkers. Deze van het tuinhuis waren geniet. En de nieten zaten er diep in. Dus met een schroevendraaier moest ik de latten los wrikken. Maar na een tijdje is het me toch gelukt. Nu staat het tuinhuis er weer netjes geschilderd en met hele ramen bij.
Zaterdag was het de laatste zaterdag van augustus. Daar bekent "Oud Lunterse dag". In Lunteren is er dan een groot dorpsfeest. Dit jaar hadden we ons voorgenomen om ook eens in "klederdracht " te gaan. Helaas zijn mijn fijne houten klompen in het verleden gesloopt door mijn zonen die veel op klompen liepen en lopen. En mam had de zelf gebreide sokken ook nog niet klaar. Dus helaas zonder klompen. Eenmaal in Lunteren had ik mijn pet al snel af. En gebruikte ik mijn zakdoek als haarband. Het was weer erg gezellig. Het is altijd weer een soort reünie. Oude bekende ontmoeten en even lekker bijpraten. Heerlijk! 
Eindelijk begint de karmozijn bes kleur te krijgen. Als alle besjes donker zijn dan wil ik op verschillende manieren vilt en stof verven.
Jaren geleden hebben wij een tuinhuis gekocht en achter in onze tuin geplaatst. Voordat we het in elkaar zetten hadden we het meerdere keren in de beits gezet. Maar na een paar jaar moet dat dus weer gebeuren. Eigenlijk had het al twee jaar eerder geverfd moeten worden. 
Jaren geleden heb ik een hibiscus struikje gekocht. Door de jaren heb is het een enorme struik geworden. En moet de struik nodig eens rigoureus gesnoeid worden. Maar de bloemen blijven schitterend . Ook als de bloemen nat zijn. Eigenlijk staat de struik verkeerd. Hij staat tussen de aardbeien, druif en wijnbesstruik. Dus in het eet gedeelte van de tuin. Misschien dat ik hem binnenkort uitgraaf en een ander plekje voor de hibiscus struik zoek. Maar waar? Onze tuin is door de jaren heen zo vol gegroeid met planten die ik ooit als stekje of kleine plant gekocht of gekregen heb dat ik niet weet waar is deze grote struik nee moet zetten.de struiken en planten die in mijn tuin staan wil ik ook niet kwijt. Maar er komt vanzelf een oplossing.
Van de week was ik druk bezig om het tuinhuis te voorzien van een kwastje verf toen ik me bedacht dat de auto ook graag wat benzine zou lusten. Ik moest aan een nieuwe pot verf beginnen dus bedacht ik dat ik beter eerst even snel kon tanken.
Zo gezegd zo gedaan. Kwast en verf opgeruimd, handen ontdaan van verf en gaan. Stap in mijn auto en rijd naar de dichtstbijzijnde tankstation. Ik was klaar en ging even betalen. De caissière ken ik erg goed. Ik zag haar al kijken maar had geen idee waarom. 
Weet je nog dat ik een tijdje geleden (20 juli) een berichtje geschreven heb over de Japanse wijnbes? Inmiddels heb ik al behoorlijk wat vruchten van de struik geplukt voor in de vla. 

Ken je deze struik? Het lijkt op een braam en een framboos. Het is een Japanse wijnbes. Maar het is toch echt een ander vruchtje. De struik heeft heel veel sierwaarde. Als de plant begint uit te lopen heeft deze mooie groene bladeren. Na een tijdje komen er kleine bloempjes aan die al snel over gaan in stekelige vruchten. Deze vruchten kleuren langzaam bij van groen naar geel, daarna oranje en tenslotte worden ze roze rood. Als je de rijpe vrucht geplukt hebt behoud de struik zijn sieraarde omdat het "kroontje" van de vrucht aan de stuik blijft zitten en deze wit met fel oranje is. Ook de stengels van de struik verkleuren van groen naar rood.
Pa heeft meerdere druivenstruiken. Dit jaar zitten er aan de oude struiken niet zoveel druiven, maar aan de nieuwe struik hangen hele trosjes. Eigenlijk zouden we ze moeten "krenten" maar niemand heeft daar zin in. Vandaar dat de druiven ook niet zo groot zullen worden. We zijn ze lekker zoet. Als ze eenmaal rijp zijn moeten e altijd snel zijn met plukken want de vogels hebben veel eerder door dat de druiven rijp zijn dan dat wij het door hebben.
Zo komt mij weer een herinnering boven. Misschien dat ik het al eens verteld hebt....ik kan het niet allemaal onthouden. Jaren geleden had ik, dacht ik, een blauwe druivenstruik gekocht. Ieder jaar zaten er wat druiven aan die in mijn beleving nooit rijp werden. Ze werden maar niet blauw. Op een gegeven moment zie ik een vogel de druiven van de struik plukken. Ik had zoiets van...die is gek om die onrijpe druiven eten. Totdat ik er een plukte en proefde....Mijn blauwe druivenstruik bleek een witte druivenstruik. Dan kun je lang wachten om vast te stellen of ze rijp zijn als je alleen kijkt naar de kleur van de druiven kijkt. Al die jaren hadden vooral de vogels plezier gehad van mijn druivenstruik. Ach is er toch iemand die ervan genoten heeft.
Vandaag de trots van mijn pa maar weer eens gefotografeerd. Ooit heeft hij deze bramenstruik als doornloze struik gekocht. Inmiddels zit er geen doornloze tak meer aan, maar wel enorm veel bramen. Op dit moment zijn het nog maar kleine bramen. Meestal zijn ze zo groot als een fikse kers. Het grappige van deze struik is dat hij vaak bloesem en rijpe vruchten tegelijk aan de struik heeft zitten. De hele zomer lopen we er langs en eten van de struik. Heerlijk zo`n pluk tuin. Thuis heb ik ook een "pluk" tuin. Maar daar kom ik in een volgend bericht wel een keer op terug.
In de tijd dat we bezig waren met een allergietest van een van onze kinderen maakte ik er sap en ijsje van. Op deze manier wist ik precies wat hij binnen kreeg en kon ook hij mee snoepen net als de andere kinderen. Gelukkig bleek hij geen intolerantie voor fruit te hebben.
De gele roos bloeit alweer voor de tweede keer. Jaren geleden wilde ik graag een tuin met bloemen in 1 kleur. Al snel mislukte dat. Hoe dat komt? Ik had bedacht dat ik een rode bloemen tuin wilde. Ik had een mooie rode roos gekocht en zou alles daar op aan passen. Maar ik wilde ook erg graag lavendel. Nu is lavendel niet in het rood te krijgen en paarse rozen heb ik nog nooit gezien. Dus werd het een tuin met verschillende gekleurde rozen. 
Vandaag weer eens een foto gemaakt van mijn oude rozenstruik. Het is en van de eerste struiken die ik gekocht heb toen we 25 jaar geleden hier kwamen wonen. Ik heb de struik al meerdere keren verplant. Telkens was het weer spannend of de struik weer aan zou slaan. Maar zoals je kunt zien op de foto doet hij het prima.
Ik weet niet of je regelmatig mijn blog leest. Maar een paar weken geleden heb ik er foto's opgezet van de bloemen van de kiwi stuik. Inmiddels zijn de meeste bloemen eraf. Hier een daar zie ik al een enkele kiwi verschijnen. Wat me telkens weer verbaast is hoeveel bloemen er aan de struik zitten en hoe weinig kiwi's er werkelijk maar aan komen.