zondag 21 juli 2013

Lavendel en kitten

De-Lavendel.jpg
Lavendel, lavendel,
je wiegt op de wind;
je wuift naar de zon
als de zomer begint.
Je vult met je geuren
de lucht om ons heen;
dat weten de vlinders,
maar zij niet alleen....
 
Je hebt met je parfum
ook mij in je macht;
ik heb al zolang
op jouw bloemen gewacht.
Lavendel, ik neem
je straks mee naar mijn kast,
dan houden mijn kleren
jouw geurtje wel vast!
Ik heb vandaag mijn rozentafel opgeruimd en mijn lavendeltafel weer uit de dozen gehaald. De rozentafel zou nog best een hele tijd kunnen staan want er zijn vroeg en laat bloeiende rozen
Maar ik kreeg van iemand, die twee kitten op kwam halen, twee grote lavendel struiken die volop bloeide dus dat was voor mij een teken om de tafels te wisselen.   
Inmiddels zijn de lavendelstruiken naar buiten verhuist want een van de volwassen katten had 1 struik al op de grond liggen en was hem heerlijk aan het opeten. Jammer wat het rook zo ontzettend lekker op mijn hobbykamer.

Inmiddels zijn 4 van de 7 kitten al opgehaald door de nieuwe eigenaar. Twee zijn er naar een boerderij gegaan waar ze de beschikking hebben over een stal en stacaravan en twee zijn er naar een ex collega gegaan. Haar dochtertjes vonden het geweldig en waren helemaal blij met hun kitten. Dat ze nog een paar weken moesten wachten voordat ze opgehaald konden worden dat was nogal moeilijk te begrijpen. Maar dat wachten is beloond met een rode kater Pippi en een cyperse poes.  Dinsdag komen ze nog voor een Cypruse kitten kijken.
Voor de overige twee ben ik nog opzoek naar een goed tehuis. Dus mocht je opzoek zijn naar een gestreepte/gevlekte lieve schoot poes of zwart witte ondeugende, ondernemende kater dan kun je bij ons terecht. Ze zijn met de fles groot gebracht dus erg aanhankelijk en op mensen gericht. Ze eten en drinken inmiddels zelf en zijn zindelijk en ontwormd.
 
Allebei mag natuurlijk ook. Het zijn geen broer en zus, dus mocht je een nestje willen kweken dan zou ook dat nog kunnen. Beide komen je begroeten als je thuiskomt. Zo lief. Maar helaas wij hebben zelf al 7 volwassen katten lopen en dat is even genoeg.
 
Je ziet het wel, ik hoef me nog niet te vervelen al hoef ik gelukkig mijn bed niet meer uit om een flesje te geven.
 
En waarmee ben jij zoal bezig? Heb je al vakantie? Ben je nog aan het hobbyeen en zo ja wat dan? Weer voldoende vragen. geniet van wat je doet en van het mooie weer.
 
Liefs Anita

zaterdag 22 juni 2013

Vervolg kitten

Dinsdag 28 mei heb ik jullie een foto laten zien van een nestje van 4 kitten die in een broedblok. Deze kitten zijn 23 mei geboren. Toen ik 4 juni keek miste ik 1 kitten. Waarschijnlijk is die dood gegaan of moeder heeft hem op een andere plek gebracht. Om te voorkomen dat we de andere kitten ook kwijt zouden raken heb ik de 3 overgebleven kitten meegenomen.
Dat betekent elke nacht mijn bed uit en over dag ook nog een keer of 6 een flesje geven.

De dag erop (5juni) ben ik de tuin van de buurman in gegaan op zoek naar het nestje van de andere schuwe poes. Eerst kon ik niet vinden maar de buurman vroeg welke kat ik zocht en toen zei hij dat hij die lapjes poes telkens onder een hele grote conifeer zag gaan. En inderdaad na een tijdje hoorde ik de poes vreselijk blazen. Toen zij uiteindelijk toch van angst weg liep bleken er 4 kitten onder te liggen.

Ik heb  ook die 4 kitten maar meegenomen en breng ook die nu met de fles groot. Of ik nu voor 3 of voor 7 kitten mijn bed uit moet dat maakt niet zoveel verschil. Ik moet zeggen dat ik ze nog nooit zo klein meegenomen heb. Maar ik durfde ook niet te risico te nemen dat moeder ze ergens heen brengt en ik ze niet meer kan vinden. Door de jaren heen is het aantal zwerfkatten niet groter geworden en dat ik toch wel erg fijn.

Inmiddels heb ik voor 4 kitten alweer een nieuw tehuis gevonden. De zwarte kater ( foto links boven) gaat samen met een streepjes poes naar een jongen die bij mij in het elftal gevoetbald heeft.
De cyperse poes gaat met de rode kater naar een ex collega in Ermelo.







Ik heb dan nog een gestreepte kater, een lapjes poes en een zwart met witte over. De zwart witte kater ( hieronder) eet al bijna helemaal zelf. De andere hebben nog echt een flesje nodig en hebben vandaag voor het eerst wat zacht voer in hun bekkie gestopt gekregen. Echt lekker vonden ze het niet. Maar binnen een week beginnen ook zij aan het zacht voer.

Zoals je ziet heb ik een klein flesje. Met z`n zevenen drinken ze ongeveer een limonade glas per 24 uur leeg. Dat is inderdaad niet zoveel, maar wel verdeeld over ongeveer 7 voedingen. Wat ik ze te drinken geef? Vorig jaar heb ik Nutrilon soja gegeven. Men zegt dat de kitten daarvan niet aan de diarree zouden raken. Helaas bleek dit niet zo te zijn. Alles ( zelfs het behang) zat er onder. Dit jaar heb ik ze de gewone Nutrilon baby melk gegeven en dat ging, ondanks dat ze veel jonger waren, een stuk beter. Iets aan de diarree zijn ze de eerste dagen altijd, maar niet zo erg als met die soja melk.  Het eerste jaar had ik een kattenbak met katten grit. Dat ging tussen de kussentjes van hun pootjes zitten. Het jaar erop had ik kranten in de bak, maar dat nam geen vocht en ontlasting op zodat ze er helemaal onder zaten. Nu gebruik ik geperste korrels en dit bevalt veel beter.Zo leer je elke keer weer bij.

Van sommige nieuwe eigenaren hoor ik nog wel eens hoe het gaat. De meeste zeggen dat ze erg lief en aanhankelijk zijn, een enkeling heeft het over een kleine ondeugd. Gelukkig zijn de nieuwe eigenaren tot nu toe altijd blij met hun poezenbeest.

En heb jij een huisdier? Ben je soms opzoek naar een kitten? Laat het me dan weten. Ik heb er nog 3 die een goed tehuis zoeken.

Liefs Anita

maandag 3 juni 2013

Paardenbloem

Tijdens het weekeindje weg was ik begonnen aan het ontwerp "Paardenbloemhart" van atelier "Septemberspring".  Het schoot niet echt op, maar nu is het dan toch eindelijk klaar. Volgens het patroon moest het popje dikke bolle wangen hebben, maar dat vind ik vreselijk om te zien. Het lijkt net of het popje kiespijn heeft. Dus ik heb een gewoon tricot gezichtje gebruikt. Misschien dat ik in de toekomst ooit nog eens een paar paardenbloemen erbij zal maken. En dan voornamelijk bloemen en bladeren. Ik vind het onder het popje nog een beetje leeg. Maar dat komt wel.
Ik zit me nu te bedenken dat ik eens zal gaan maken. Mijn aardbeien tafel staat nu uitgestald en die vind ik eigenlijk wel voldoende gevuld. Ik wil er alleen nog een slinger bijmaken met het woord "zomer" en met aardbeien popjes ertussen. Het patroon ligt hier al heel lang.

Maar ik ben ook nog steeds bezig met het opknappen van een secretaire. Inmiddels is de binnenkant en buiten kant helemaal geschuurd. Ik moet nog wat vakjes en de laden moeten nog. Maar vandaag bedacht ik me dat ik een probleempje heb. Ik zou niet weten waar ik het kastje moet gaan aflakken. In de huiskamer is geen optie want dan springen de katten erop. Vandaar  dat hij daar nu onder een deken staat. De schuur en het tuinhuis staan helemaal vol met spullen van onze oudste en middelste zoons. En in de buitenlucht kan ook niet want die is veel te vochtig. Misschien dat ik de secretaire toch maar even naar boven moet zien te krijgen en hem dan op mijn hobby kamer af lakken. Hopelijk wordt het snel mooi weer dan kan hij gewoon buiten blijven staan onder het afdak en heb ik geen probleem meer. We zien het nog wel even.

En waarmee ben jij bezig? Vindt je het leuk? Ik hoop het voor je.

Liefs Anita.

p.s. nog 6 weken en dan is het alweer zomervakantie. Help de tijd gaat veel te snel.

woensdag 22 mei 2013

Land art

Dit zijn dus de afbeeldingen waarover ik het had in mijn vorige blog. Peuters zien wel in een oogopslag dat het een vis is, maar als ik dan vraag waarvan de vis gemaakt is zien zij niet dat het steentjes zijn.
En als ik een houten wasknijper laat zien beseffen ze niet dat de wasknijper op de foto op een grote berg met zand staat. De peuters zien niet dat de strook en cirkels gemaakt zijn van gekleurde (herfst) bladeren of steentjes. Pas als ik het begin na te leggen snappen ze het en zie je de verbazing in hun gezichtjes. Heerlijk.



 Kan jij ook zo genieten van de kleuren en vormen die onze natuur ons bied? Ik hoop het want dan heb je een rijk(er) leven.
Liefs Anita

Uitspraken over (mijn) werk


De meeste uitspraken hebben voor mij te maken met mijn werk als peuterjuffie. Ik heb inderdaad een baan waarvan ik hou en dus hoef ik niet meer te werken.

Ik probeer ieder kind te laten schitteren.

Die Ei Phone deed me direct denken aan een Nederlands 2 jarig jongetje. Hij was de eerste dag bij mij op de speelzaal en liep het kantoor in. Hij zei iets wat leek op naar bed. De hele ochtend hoorde ik geen verstaanbaar Nederlands van hem totdat zijn moeder kwam en hij haar weer mee nam naar ons kantoor. Daar wees het kleine mannetje naar onze laptop. Ik vroeg zijn moeder wat hij bedoelde. I pad Ipad zei zijn moeder. Meneer wilde dus op onze laptop.  Nou kleine 2 jarige man....dat gaan we dus even niet doen.

Rekenen doen onze peuters op hun eigen niveau. We beginnen met tellen tot vijf. Maar lang en kort....groot en klein....dik en dun zijn allemaal voorbereidingen op rekenen van de basisschool. Daar besteden we wel heel veel tijd aan. En ooit op een dag komen ze misschien ook wel in contact met bovenstaande sommen. Maar gelukkig hoef ik ze dat niet te leren.

T
 Inderdaad is ieder kind anders en dat is nou juist het meest leuke aan mijn werk. Ik krijg de peuters nog bijna puur natuur binnen. ze kunnen bij ons zoveel leren door te spelen. En ze hebben het nog niet eens in de gaten dat ze aan het leren zijn. Elke 3 weken veranderen mijn collega`s en ik het lokaal zodat het er weer uitdagend uit ziet. De ene keer is de huis hoek een bloemen of kledingwinkel...de keer erop kan het zo maar vol liggen met blaadjes en is het een herfstbos. Peuters ontdekken op deze manier zoveel. En ik? Ik mag van ze genieten. En dat doe ik dan ook volop. Morgen gaan de peuters leren over "verkeer".



Tijdens het thema "kunst" hebben we het over de natuur gehad. De kleuren die we vinden in de natuur, maar ook de materialen die er te vinden zijn in het bos of park. Zo`n foto als van die blaadjes is voor peuters helemaal niet gemaakt van blaadjes. Pas als je het na gaat leggen beseffen ze dat het dus bestaat uit blaadjes. De verbazing op die toetjes vind ik geweldig. Wat voor ons volwassenen dus heel gewoon is is voor peuters helemaal nieuw.

Als je nog meer van deze geweldige foto`s over de natuur wil zien moet je maar eens kijken naar mijn volgende blogje. Hierin zal ik wat foto`s plaatsen over dit onderwerp.

En waar verbaas jij je over? Kun jij ook zo genieten van de natuur?

Heb jij een baan? ben je er net zo blij mee als ik ? Of doe je het omdat je het geld nodig hebt?

Wat je ook doet, probeer er in elk geval van te genieten.

Liefs Anita

Uitspraken over vriendschap/roddel

 Ik heb weer een aantal uitspraken en spreuken gevonden. Deze gaan vooral over roddelen en vriendschap. Ik vond vooral de foto van de apen erg leuk. Maar de uitspraak is ook niet mis. Helaas roddelen mensen nog enorm veel. Laatst heb ik nog weer tegen een collega gezegd dat zij eerst naar de persoon in kwestie moet gaan voor dat ze bij mij komt. Ik denk dat ze het wel kan waarderen....en anders maar niet.





Voetbal, dieren en van alles en nog wat.

Onze jongste zoon voetbalt sinds dit seizoen bij de senioren. Nu hoor ik je denken...de jongste al 18 jaar of ouder? Nee, nee, de tijd gaat wel snel maar hij mocht met zijn 15 jaar al bij de senioren voetballen omdat er in zijn leeftijdsklasse geen elftal is binnen onze vereniging.
 
Begin vorig seizoen hebben mijn mede leiders en trainers de handdoek in de ring gegooid en aangegeven dat wij geen trek meer hadden in een elftal zoals dat van ons. De inzet was minimaal. Soms stonden wij met 3 volwassenen op het veld om 2 jongens te trainen. Waarvan mijn jongste zoon er dan 1 was. Dus toen dat elftal uit de competitie gehaald werd mocht mijn jongste zoon bij de oudere gaan ballen. Ik hoor je weer denken...oudere? Ja oudere. De jongste voetballers, na mijn zoon, is 22 jaar en de oudste voetballer is zo rond de 60 jaar. En van de laatste leeftijd lopen er meer dan van die jonge jongens. Ze hebben een behoorlijk aantal spelers op papier, maar die hebben ze ook wel nodig. Deze oudere mannen kunnen allemaal maar een hooguit een halve wedstrijd spelen en dan moeten zij gewisseld worden.  Zoals je aan het shirt kunt zien zijn ze kampioen geworden. 1 man was voor het eerst sinds 40 jaar kampioen. Dat is toch geweldig. Volgend jaar gaan zoonlief voor de selectie. Hij heeft de garantie gekregen dat hij terug mag naar zondag 4 als hij de selectie niets aan vind. Dat was voor hem doorslaggevend om toch voor de selectie te gaan.
We wachten wel af hoe het gaat.
Zie je deze bak met gesneden andijvie, sla, komkommer, banaan, paprika , kiwi's, paardenbloemen enzovoort? Nee dit is niet het avondeten voor mijn gezin. Dit is het eten voor 2 schildpadden. Elke dag snij ik 3 van zulke bakken vol met groente en fruit. De andere 2 bakken zijn voor de leguanen, baardagamen en nog wat kleine schildpadden. Om je een idee te geven , deze bakken is ongeveer 45 bij 30 cm groot en 10 cm diep. En die zit aangeduwd vol met eten. Daarnaast krijgen ze nog gewone kroppen andijvie erbij die ik dus niet snij. Hoezo veelvraten?

Nee ik ga niet trouwen. Dat hebben mijn lief en ik in 1990 al gedaan. Dat was een schitterende warme dag. Echt een dag om nooit meer te vergeten. Nu was het de beurt aan een collega. Zij is 17 mei getrouwd en mijn andere collega en ik moesten onze peuters erop voorbereiden. Hoe doe je dat bij peuters die geen Nederlands spreken? Nou gewoon zo. Juffie Anita als bruidje. De peuters vonden het prachtig. Onze peuters hadden allemaal een sluiertje van karton en roze tulen op. En de jongens allemaal een hoge hoed. Ze vonden het prachtig. s` Middags was er een speciale kinderreceptie. Mijn collega en haar man kwamen op de motor met zijspan, we hebben het liedje met z`n alle gezongen en wat lekkers gegeten en toen moest het bruidspaar verderop. We hebben, net als het bruidspaar, ontzettend genoten.
Ondertussen ben ik ook nog bezig met het opknappen van een secretaire. Deze was erg verwaarloost en vonden we bij de kringloop voor een leuke prijs. Inmiddels is de buitenkant bijna helemaal kaal geschuurd. Nu moet ik nog de schappen en de laden schuren. Maar het weer werkt niet echt mee. Onze schuur staat vol met spullen van onze oudste zoon, dus daar in kan ik niet werken. Het is dus wachten op een paar mooie drogen dagen zodat ik weer buiten kan staan. Zoals je kunt zien moet ik nog enkele kleine hoekjes schuren. De laden zal ik het meeste met de hand moeten schuren. Dus dat zal nog wel wat tijd in beslag nemen. Na het opknappen van dit kastje wacht er nog een hele grote 6 persoonstafel op een schuur beurt. Voorlopig hoef ik me dus nog niet te vervelen.

Nu verveel ik me niet zo snel hoor. Ik help mijn ouders waar ik kan. Pap moet nu en zijn beesten EN het huishouden doen. Mam schild de aardappels en maakt de groente schoon en pap moet koken, wassen, en schoonmaken. Dat kan mam allemaal niet meer. Ze heeft 24 uur per dag zuurstof. Maar we klagen niet. Mam zegt dat ze met hele kleine stapjes vooruit gaat. Ik zie het niet, maar als zij het maar zo voelt ben ik al lang blij. We genieten van elke dag die we samen hebben.

En als ik dan eindelijk een beetje vrije tijd heb dan wacht daar altijd nog een andere hobby. Dat is namelijk popjes maken voor mijn jaartafels. Ik zag gister dat mijn aardbeienplantjes in de bloei staan dus nu heb ik mijn aardbeienpopjes er weer neer gezet.

Op een poppen club waar ik lid van ben zijn we bezig met een gezamenlijk project. De " opdracht" is maak iets met hartjes. Voor de rest waren er geen criteria` s. Ik ben begonnen aan mijn paardenbloemhart van atelier "septemberspring". Het enige waar erg veel tijd in gaat zitten is het vilt om de pijpenragers festonneren.  Maar ik heb nog even de tijd, het hoeft pas eind juni klaar te zijn. En dat gaat me best lukken.

Zeker nu het nog steeds geen zomer wil worden. Als het warmer is ben ik altijd meer buiten en komt er niet zoveel van fröbelen. Ik hoop toch dat het nu wel eens zomer gaat worden, want de herfst en winter ben ik inmiddels meer dan zat. En lente wil het ook al niet worden, dus dan maar gelijk naar de zomer. Ik zou zo graag weer eens heerlijk buiten willen BBQ-en. Of de rolstoel eens pakken en met mam een rondje door het dorp wandelen.  Voorlopig ziet het er nog niet naar uit dat het deze week nog gaat gebeuren. Dus hopen we maar op volgende week.

Waarop hoop jij? Denk je dat die wens ooit uitkomt? Wat je ook wenst....blijf ook van het hier en nu genieten. Want voor je het weet is er soms geen hier en nu meer.
Liefs Anita