R.I.P. Liza

Paddenstoelen

Afgelopen herfst heb ik behoorlijk wat verschillende paddenstoelen gefotografeerd. Ik heb geen idee welke soorten het zijn en of ze giftig of eetbaar zijn. Maar telkens als ik ze tegen kwam zette ik ze op de foto.

 Kun jij me meer vertellen over deze mooie paddenstoelen? Ken je hun namen? Zijn ze eetbaar? En hoe weet ik zeker dat het om de juiste paddenstoelen gaat? Ik vind ze vooral prachtig om te bewonderen. Maar dat heb ik niet alleen met paddenstoelen hoor. De hele natuur is geweldig om te bekijken.

Liefs Anita

Matroesjka / Baboesjka

Zoals de meeste wel weten ben ik gek van Matroesjka / Baboesjka popjes die ik maak van vilt. Zoals je hiernaast wel kunt zien heb ik bij verschillende jaartafels al van deze popjes gemaakt. Ik wil ze bij elke jaartafel maken.
Zo ook voor de kerststal.

Nadat ik ze gemaakt had kwam ik op het idee om in dezelfde kleuren ook  een mompelmannen kerststal te maken. Mompelmannetjes worden gemaakt van een eikel met daarin een cocktailprikker. Op de cocktailprikker zet je dan een houten kraaltje. Dit popje kleed je dan aan met een restje vilt.

Ik had in de herfst al eikels gezocht maar was even vergeten om er direct een stokje in te steken. Dat viel nu wel een beetje tegen. De eikel was al ingedroogd en dan is het lastig om er nog een houten stokje in te stoppen. Een goede leer voor de volgende keer....direct doen dus. Maar met wat kracht lukte het uiteindelijk toch.

En zie hier het resultaat van een middagje knutselen. Ik heb alleen het kindeke niet gemaakt. Ik twijfel hoe ik dat zal doen. Een eikel met een kraal wordt te groot. Bij het matroesjka popje is het kindeke op de buik van Marie gemaakt. Maar dat lukt met een eikel niet. Misschien dat ik volgend jaar een heel klein doosje vind met alleen een kraal en een van vilt gevouwen lijf. Maar ik heb een heel jaar om er over na te denken.

Heb jij een goed idee of handige tip om een kindeke te maken? Dan hoor ik het graag.

Liefs Anita

Sint Jan in Den bosch

We zijn na de kerstdagen vertrokken naar een hotel in Helmond. Meestal gaan we dan de buurt af om Maria kapellen te zoeken ( Mariakapelletjes )maar omdat er een dik pak sneeuw viel terwijl wij onderweg waren hebben we dat deze keer maar niet gedaan.

Op de snel weg konden we hooguit 50 km per uur rijden. Onderweg kwamen we verschillende auto`s tegen die de verkeerde kant op stonden. Toen wij de snelweg verlieten stond er een vracht wagen op de oprit. Met de neus in de ene berme en met de achterwielen in de andere berg. Gelukkig hoefde wij daar de snelweg niet op. Dit was voor ons de reden om niet heel te veel de weg op te gaan.

Wel zijn we naar de Sint Jan in Den Bosch geweest. Daar was een kerststal opgezet.
 De kerk op zich vond ik niet zo bijzonder, maar de kerststal met alle opgezette dieren is toch wel een hele happining. Ik heb weinig foto`s gemaakt maar deze zijn toch wel erg mooi geworden.

Aan de menselijke figuren kun je zien dat het niet echt is, maar de dieren waren enorm mooi geprepareerd. Eerlijk gezegd houd ik niet van opgezeten dieren, maar nu had het wel wat. Vooral de geit die met zijn eigenwijze kopje tussen de kerstbomen uit piept zag er erg mooi uit.

Jozef, Marie en de kribbe met het kindeke viel vooral op door de mooie vorm van de planken. Op deze manier kwam de nadruk er echt op te liggen.

Volgend jaar moeten we misschien nog een keer richting Brabant of Limburg gaan met de kerst en dan wat meer kerken en kerststallen bezoeken. Kerstmarkten zijn niet aan mij besteed maar zulke mooie stallen zijn indrukwekkend.

Ga jij wel eens naar een kerk? Heb je wel eens een kerststal gezien? Waar is volgens jou de mooiste kerststal te vinden?

Liefs Anita

Jasper

Jasper heeft ook behoorlijk wat jaren in het opvangcentrum gezeten. En echt intensief contact heb ik nooit met haar gehad. Zij was een aap die heel erg op zichzelf was. Zolang zij eten en drinken had vond zij het prima. Als ik de verblijven schoon wilde maken zoals ik dat elke maandag tot en met zaterdag deed liep ik er met de kruiwagen, schep en bezem langs. Eenmaal bij Jaspers verblijf ging ze uit zichzelf naar buiten. Zonder moeilijk te doen , zonder mopperen. Als ik klaar was en de schuif weer open deed kwam ze, als ze zin had, weer binnen. Wilde zij graag buiten blijven dan was dat prima. Op het moment dat ik met de gevulde ballen langs kwam, zo ongeveer om de dag, om uit te delen kwam ze direct binnen. Ze wist dan dat er 9 of meer verschillende hapjes in zaten. En dat liet madam zich niet ontnemen. Ook zij woont sinds 2 december niet meer in ons opvangcentrum.

Heb jij wel eens afscheid moeten nemen van een dier? Ben je er net zo ziek van (geweest) als dat ik ben? 

Liefs Anita

Liza

  De laatste keer lekker veel verse groente en fruit uit de bal peuteren. Ja helaas is het in de dieren wereld zo dat brokken alle voedingsstoffen bezitten en dat fruit en groente bijgegeven worden voor de lekker.

Onvoorstelbaar, maar ik heb in de natuur nog nooit een apenbrokkenboom gevonden. Wel groente, fruit, zaden en noten. Ik heb de brokken geproefd. Ze zijn hard en ronduit vies. Ik heb stagiaires altijd geleerd dat eten wat ik niet wil eten dat mijn beestjes dat ook niet hoeven te eten. En ik weet echt wel dat er apen zijn die graag een appel hebben met een rot plekje. Waarom? Dan kunnen ze makkelijker bij de pitten. Want apen eten graag appelpitjes. Kijk  en ik ben niet echt verzot op tomaten. Die krijgen ze wel gewoon te eten. Ik bedoel meer dat als eten niet meer vers is.

Hoe haal je het in je hoofd om midden in de nacht schoon te gaan maken? Ik ben nog ontzettend moe en jij komt om 5.00 je verwacht dat ik in de kou en donker naar buiten ga? Nou echt niet.

Dit is wat Liza gedacht moet hebben toen ik dinsdag 2 december haar verblijf voor de laatste keer kwam schoonmaken. Ik hoor je denken....waarom zo vroeg? Dat zal ik je uitleggen. Liza is dinsdag na bijna 20 jaar verhuisd naar een ander opvangcentrum. Omdat zij waarschijnlijk verdoofd zou moeten worden moest ze nuchter zijn. Dat betekende dat ik of de vorige avond laat had moeten schoonmaken of dezelfde ochtend heel vroeg. Ik heb er voor gekozen om ze niet de hele nacht zonder eten in hun verblijven te laten zitten. Dus dan maar heel vroeg.

Nadat ik ze schoongemaakt had heb ik de lampen maar weer uitgedaan. Zo konden de oude lieverds nog even slapen.

Gelukkig hebben we Liza zonder al te veel moeite in haar vervoerskooi kunnen krijgen. Nu hopen dat ze het in het andere opvangcentrum net zo naar haar zin zal krijgen als dat hij het al die jaren bij ons gehad heeft. Maar dat betwijfel ik. Bij ons was er erg veel persoonlijke aandacht en dat is iets wat in het andere opvangcentrum vele malen minder is. Maar helaas hadden wij geen keuze.

Liefs Anita

Beauty

Hier hebben we dan mijn lieverlings-aap van de laatste periode. Beauty wilde in het begin niets van mij weten. Zij had maar een verzorgster en dat was mijn vader. In het begin probeerde zij mij altijd te bijten en te knijpen. Tot het moment dat pap in het ziekenhuis terecht kwam en ik haar en de andere volledig moest verzorgen. Na drie dagen gaf ze de strijd op. Niet dat ik haar toen al kon aanhalen, maar ze probeerde me in elk geval niet meer te knijpen als ik in de buurt van haar verblijf kwam. Pas sinds 2011 komt ze zo zitten dat ik haar kan aanhalen. Ze gaat dat met haar rug naar me toe zitten zodat ik haar kan kriebelen. Maar alleen als ZIJ dat wil. Wil zij het niet dan wordt ze nu niet meer boos, zoals eerder, maar gaat zo zitten dat ik niet bij haar kan. Zij bepaalt de regels van onze omgang. Ik pas me aan bij haar wensen.

Liefs Anita