Wol schilderij

Vandaag  het grootste gedeelte van het herfst gedeelte van het wolschilderij geprikt.

 

Het is erg leuk om te doen maar dan wel graag bij daglicht.  Met kunstlicht kan ik de kleuren niet goed zien en dan wordt het lastig om er wat moois van te maken. 

 

Wat ook lastig is is onze je-weet-wel-kater Karel. Hij wil overal met zijn wijze neus bijliggen.  Wat zeg ik. ...op liggen. Eindelijk had ik hem van de cirkel af en toen bedacht hij dat zakjes gevuld met wol ook wel lekker liggen. Kon ik nog niet verder.  Inmiddels was het ook te donker en ben ik er mee gestopt. Morgen ga ik aan het lente gedeelte beginnen.

 

Wat zal ik voor de lente maken? Zal ik weer een popje maken met een andere (lente) bloem in haar hand? En welke bloem zou jij dan kiezen?

 

En de boom? Wat zal ik daarmee doen? Zal ik er een roze prunus boom van maken? Met hier en daar een licht groen blaadje?

 

Ik hoor je antwoord graag in een reactie onderaan dit blogje. Alvast hartelijk bedankt.

 

Liefs,

 

Anita

Salades

Zoals ik in mijn vorige blogje al aangegeven gaf ben ik op zoek geweest naar opgemaakte salades.  De rechter salades zijn beide vissen. Deze zie je wel vaker voorbij komen.  Maar die linker is wel een hele speciale. Vooral de "kleding" vind ik erg mooi.  Je zou het bijna vergeten maar ....het is om op te eten. Na twee of drie personen die opgeschept hebben is er weinig meer van over. Veel werk voor zo'n kleine tijd. 

Vandaar dat ik graag als eerste,  voordat er van gegeten is, bij een buffet ga kijken. Ik vind het dan bijna zonde dat er van gegeten gaat worden.

 

Kun jij ook zo genieten van zulke plaatjes ? Ben jij wel eens bij een fruit corso geweest?  Dat lijkt me ook nog wel een keer mooi. Al die verschillende kleuren fruit. ....
Nog ideeën genoeg.

 

Liefs,

 

Anita .

Wat te doen met een meloen?

Eigenlijk zou de titel moeten zijn:"Wat te doen met heel veel tijd en een meloen" ? Want als ik deze schitterende meloenen zie dan denk ik zeker dat je behoorlijk veel vrije tijd moet hebben.  Maar dat niet alleen. ...ik denk dat je ook veel geduld moet hebben.  Het ziet er niet uit alsof je dit in een half uurtje last hebt. Onvoorstelbaar wat een mens voor moois kan maken van een watermeloen.

Vind jij het ook zo kunstig om dat te doen? 

 

Zo wil ik graag altijd als eerste bij een buffet zijn.  Niet omdat ik bang ben dat er niets voor mijn overblijft,  maar ik vind zo'n opgemaakte schaal met bv salade schitterend. En zeker als deze nog niet aangebroken is. Sommige mensen kunnen er echt schitterende kunstwerken van maken.  Ik zal eens even opzoek gaan op het Internet naar enkele foto's van zulke schalen.  Wordt vervolgd.

 

Liefs,

 

Anita

Blogje 300

Ik zit net eens te kijken maar vandaag schrijf ik mijn 300ste blogje. Ik ben begonnen op15-04-2009. Waarom ik er ooit aan begonnen ben? Ik heb een aantal vrienden en kennissen die niet in de buurt wonen. Elke keer als er iets gebeurde of dat ik iets wilde vertellen over mijn leven moest ik iedereen apart benaderen. Vele mailtjes en smsjes moesten er dan aan geloven. Een blog was gewoon makkelijker. En het leuke van een blog was/is dat je er ook foto`s mee kunt delen. Dat kon toen met SMS niet.

Er zijn periodes dat ik elke dag een berichtje achter liet, maar ook wel tijden dat ik minder actief was omdat ik met andere dingen druk was. Wat ik wel jammer vind is dat er maar weinig op mijn blog gereageerd wordt. Ik stel heel regelmatig een vraag en er komt maar zelden een antwoord op. Soms heb ik het idee om er helemaal mee te stoppen. Andere momenten vind ik het ook wel reuze handig en leuk om mijn gedachten en gedichten met jullie te delen.

Wat zou jij doen? Stoppen? Doorgaan? Laat snel eens iets van je horen. Al is het maar dat je een schrijffout ontdek. Zelf zie ik dat namelijk meestal niet.

Liefs Anita

Kerstkleed

Zoals jullie je misschien nog wel kunnen herinneren ben ik vorig jaar begonnen aan een kerstboom kleed.  Ik had me behoorlijk verkeken op de hoeveelheid werk. Nadat vier elven zonder schoeisel gemaakt had was ik er even klaar mee.  Dit jaar ben ik toch maar weer verder gegaan. 

 

Ik vroeg je 16 oktober wat ik erbij zou maken. Ik twijfelde toen nog heel erg tussen 4 kerst mannen of toch verschillende afbeeldingen. Het laatste is het geworden. 

 

De kerstman en kerstboom zitten al vast.  En de sneeuwpop heb ik al een behoorlijk stuk gefestonneerd. Nu moet ik het kleed nog ergens door knippen en het klittenband eraan maken.  Dan kan het kleed dit jaar eindelijk om de poot van de kerstboom liggen. 

 

Dit is eens naar nooit meer. Heb jij je wel eens verkeken op een project?  Heb je het toen afgemaakt? Of is het in een hoekje beland waar het misschien nog steeds ligt?

 

Liefs, 

 

Anita 

Foto`s van toen en nu.

Hier nogmaals de foto van de straat waarin ik ben geboren en mijn jeugd doorbracht. Het witte huis is mijn ouderlijke woning.  Ik heb de eerste foto eens goed bekeken en ik denk dat de foto gemaakt is voordat ik geboren ben. Mijn ouderlijk huis heeft nog geen luifel. Ik weet dat mijn vader die gebouwd heeft zo rond 1976. Er hangt op die plek nog het bord "kapper" ( boven de fietser) Zoals je kunt zien zit er op het huis ook nog een ander dak. Pap heeft samen met een, inmiddels overleden vriend, ook een nieuw dak op het huis gemaakt. En dat was maar goed ook. Want als het sneeuwde dan lag de stuifsneeuw ook op zolder.

 

Als ik de gestreepte markiezen zo bekijk zit bakker Van de Brink nog in het pand waar nu chinees restaurant "Rose garden" in zit. Later is de bakker 1 deur meer naar links gegaan. En nog weer later is deze verhuisd naar de Nieuwe markt. Dus eigenlijk aan de achterzijde van het pand.

Helemaal links op de foto zie je het café van "Bertus de Man". Achter het café liep een smal paadje van ongeveer een meter breed. Daar speelde wij als kind zijnde altijd verstoppertje. Daar was het ook dat ik mijn arm brak.

 

Op de bovenste foto zie je rechts van de kerk nog een klein stukje van hotel "de Roskam". Op deze plaats staat al jaren het wooncomplex "de Schoutenhof ".

 

Naast de Schoutenhof woonde een oom en tante van mijn vader en het is ook de plek waar mijn oma geboren is. Daar was vroeger de smederij van Van de Mheen. Niet te verwarren met de smederij die op de hoek Schoutenstraat/ Amersfoortsestraat zat. Later zat er een woninginrichting in en nog weer later is het hele pand opgeknapt en van binnen verbouwd.

 

Bij de weegbrug tegenover ons huis staat een donkere VW Kever. Het zou mij niet verbazen als deze van mijn vader is. Ik zal het hem eens vragen nu het nog kan.

Zijn er van jouw ouderlijk huis ook nog foto's uit de tijd dat jij er woonde? Of misschien wel van voor de tijd dat jij geboren bent? 

Bestaat jouw ouderlijk huis er nog?  Of is het inmiddels gesloopt? Wonen je ouders er nog? 

Hopelijk heb jij net zo'n leuke jeugd gehad als ik!!!

Liefs, 

Anita

Foto`s uit mijn jeugd

Hier zie je een aantal oude foto`s . Op deze foto`s zie je plekjes waar ik mijn jeugd doorgebracht heb. Op de bovenste foto zie je in het midden hotel "de Roskam". Dit hotel is in mijn kinderjaren afgebroken en mijn eenpersoonsbed kwam daar vandaan. Het bed staat nog altijd op een van de slaapkamers van mijn zoons. Rechts onder in beeld zie je de smederij van Van de Mheen. Ver weg was dit nog familie van mij. Helaas is de smederij er net als het hotel al lang niet meer.

Hier zie je de fietsenzaak van Van Ravenhorst. Ik kan me nog goed herinneren dat het afbranden.

Mijn vader werd door de brandweer ingezet als spuithulp. Hij had het nog nooit gedaan en ook nog geen enkele bescherming en is dus bij de overburen achter het muurtje gaan liggen om nog iets beschermt te zijn tegen de enorme hitte. Van het pand was na het blussen weinig meer over.

Ik kan me vooral de paniek herinneren. De paniek ontstond omdat meerdere panden tegen elkaar aan gebouwd waren ( fietsenmaker, kroeg en bakker)en men dus bang was voor het overslaan van de vlammen naar de bakkerij van Piet van de Brink.
Maar gelukkig bleef deze ramp uit. Het pand op de achtergrond was jaren een café. Inmiddels is ook dat afgebroken.



 Op de laatste foto staat mijn ouderlijk huis. Dit is de straat waar ik mijn mooie jeugd door bracht. Waar ik buiten leerde spelen en goed uit leerde kijken want in mijn jeugd was het een drukke doorgaande weg. Daar waar ik mijn eerste vriendinnetje verloor aan een ongeluk. Daar waar een boom gepland werd toen mijn oma een jaar of 3 a 4 was. Dat is dus al heel lang gelden. Zij is namelijk in 1982 overleden op 85 jarige leeftijd. Ik vermoed dat de boom in 1900 gepland is. Misschien ter gelegenheid van de eeuwwisseling? Dat zou dan ongeveer kunnen kloppen.

Ik weet dat er ook foto`s op het internet te vinden zijn van straten toen en nu. Binnenkort zal ik eens foto`s met mijn herinneringen plaatsten met foto`s van toen en nu.

Bestaat jouw ouderlijke woning nog?
Wonen je ouders er nog?
Heb jij er leuke herinneringen aan?

Liefs,

Anita