Dag 2015. Hallo 2016

Ik wil eens even terugkijken op het afgelopen jaar. Het is weer een heftig jaar geweest.

Pap die een zere keel had,  onderzocht  werd, geopereerd werd aan zijn long,  wat wonder boven wonder niet uitgezaaid bleek te zijn. Zodat er ook geen nabehandeling hoefde plaats te vinden.

Hij gaat weer als een trein. Hij is weer volop aan het hobbieen.  Heeft weer een nieuw dierenverblijf gebouwd en is materialen aan het verzamelen voor een ander verblijf. En dat op de leeftijd dat de meeste mensen al meer dan 10 jaar met pensioen zijn.

Mam met haar broze gezondheid gaat ook nog altijd redelijk.  Op wat antibiotica en prednison kuren na zijn we al lang blij dat ze niet zo vaak in het ziekenhuis heeft gelegen het afgelopen jaren.

 

Met "mijn mannen" gaat het echt lekker.  Twee van de drie hebben een leuke, lieve vriendin. Allemaal zijn ze aan het werk en hebben het naar hun zin. Ik zeg. ....niks met aan doen en hopen dat het heel lang zo blijft.  Ik ben een troste moeder en vrouw!

 

Met de dieren die nog  in het opvangcentrum  zitten gaat het prima. Elke dag ga ik schoonmaken en even genieten van het gekwetter en geschreeuw.  Want,  ja dat kunnen ze goed. 

 

Met de apen die 2 december 2014 naar st AAP  verhuisde gaat het niet zo goed.  Inmiddels zijn 5 van de 9 apen al binnen een jaar overleden. De eerste twee waren voor ons nog te begrijpen.  Het waren oude dieren. Maar het overlijden van de andere 3 jonge apen roept veel afschuw op. Volgens de NVWA rapporten hadden ze het bij ons niet zo goed, voerde we te veel groente en fruit en waren de hokken verouderd.  Dat zal misschien allemaal wel zo zijn, maar ze mochten wel liefdevol verzorgt en oud worden.  Daarvan is nu helaas geen sprake.

 

Op mijn werk gaat het allemaal redelijke z`n gangetje. Onze groepen zijn vol en er is nog veel werk aan de winkel. Maar het is en blijft heerlijk om peuters zo optimaal mogelijk te laten ontwikkelen en groeien.

 

Zo ik heb genoeg achterom gekeken. Nu kijk ik weer graag vooruit. Ik ben dankbaar voor de mooie dingen die op mijn pad gekomen zijn en hoop nog lang te mogen genieten van de mensen, dieren  en dingen waarvan ik hou.

 

Liefs,

 

Anita

Katten? Soms zou je ze.....

Zoals je misschien wel weten hebben wij 7 poezenbeesten. Meestal ben ik erg blij met ze. ..maar in deze tijd van het jaar kan ik ze soms wel eens schieten. 

 

Waarom?  Kijk maar eens naar de foto's.  Deze twee foto's zijn in twee dagen tijd gemaakt.  De eerste keer lag Lady iets hoger.  Waarschijnlijk lag het toch niet zo lekker tussen de hekjes. Nu schuift madam de losse onderdelen aan de kant zodat ze beter kan liggen. Dat ik bij thuiskomst mopper lijkt haar niets uit te maken. 

 

Minoes is er een aantal keren afgeplukt en weet dat het niet mag.  Dat betekent niet dat ze het ook niet doet.  Alleen schiet ze er snel vanaf als ik binnen kom. Vandaar dat ik ook geen foto van Minoes kan maken. Gelukkig laten de andere katten ons kerstdorp met rust. En tot op heden staat mijn kerstboom ook nog rechtop. Zouden ze het na al die jaren dan toch leren?  Zou ik ze volgend jaar dan alleen maar lief en leuk vinden? Ik hoop het maar.

 

Ken je mijn "probleem"? Kan je er stiekem ook wel om lachen? Ik wel hoor. Ik mopper wel maar geniet volop van mijn draakjes.

 

Liefs,

 

Anita

Aardappel hartjes

Laatst kwamen de aardappelen uit de zak en wat zat dat tussen?  Deze twee hartjes.  Altijd weer een leuke verrassing van de natuur.

Kun jij ook zo genieten van zulke onverwachte "cadeautjes ".  Hoe dan ook,  vergeet niet te genieten van als wat er in je leven aan positieve dingen op je pad komen. 

Liefs, 

Anita 

Zo laat de kerst maar komen

Vandaag de laatste hand gelegd aan de kerstversiering. Het kerstdorp staat.  Dit jaar heb ik geen lantaarntjes en lampjes gebruikt.  Ik kan me nog herinneren van vorig jaar dat ik elke keer al die lampjes rechtop moest zetten. Daar heb ik dit jaar geen zin in.

 

De boom staat al een paar dagen.  En ik heb de boom tot nu toe nog niet opnieuw op hoeven zetten.  Voorgaande jaren lag de boom naar een paar dagen alweer plat.  Zou Minoes nu eindelijk weten dat ze er beter niet in kan klimmen?  Ik hoop het maar. Want ik vind het heerlijk om de boom op te zetten....maar omdat nu twee keer per week te moeten doen gaat me wat te ver.

 

Het eerste jaar dat ik het ouderlijke huis verlaten had hadden we een kerstboom met van die mooie gekleurde, glazen ballen. Daarna hebben we alleen nog maar plastic, papier màche of zelfgemaakte ballen gehad. De eerste jaren omdat de kinderen klein en druk waren, de laatste jaren omdat onze poezen beesten het verschil niet weten tussen mijn en dein.

 

Maar ik vind het nog altijd heerlijk om de kerstboom op te zetten. Het heeft toch iets feestelijks. Waar ik wel blij om ben is dat we niet overal verplicht naar toe moeten. Ieder jaar gaan we een dag gourmetten met mijn schoonfamilie. En  dat is altijd weer erg gezellig. Voor de rest zijn we heerlijk vrij om te doen en te laten wat we willen. Dit jaar zullen alle jongens en de vriendinnen van de jongste en de middelste ook bij mijn schoonmama aan de tafel verschijnen. Ik neem aan de we de andere kerstdag net z`n tweeën zullen zijn. En dat is prima, al vind ik het heerlijk om samen met mijn kids te zijn. Maar voordat het zover is ga ik eerst heerlijk genieten van de mooie versierde boom en het kerstdorp.

 

Liefs,

 

Anita.

Mooie kleuren in de lucht

Vandaag heb ik deze foto's gemaakt van de schitterende kleuren van de lucht.  Ik was naar de keuken geweest en liep terug toen mij de vreemde kleur op viel. Eerst dacht ik dat het door het licht van de kerstboom kwam. Maar dit bleek niet zo te zijn.  Ik keek naar buiten en toen zag ik dit.  Deze kleur lucht zie je niet zo vaak.  Ik heb er dan ook snel en foto van gemaakt.

 

Op Facebook zag ik dat meerdere mensen genoten hadden van deze opvallende kleuren.

 

Kun jij ook zo genieten van de natuur?  Ik denk dat je dan heel rijk bent.  Het kost niks en laat hem glimlach achter op je gezicht.

 

Liefs,

 

Anita

Kerstboom

Zoals jullie misschien nog kunnen herinneren was ik een tijdje bezig met het maken van kerstversiering. En zoals je nu kunt zien heb ik mijn boom opgezet en mijn versiering erin  gehangen. De kleuren zijn vooral rood en wit aangevuld met zilverkleurige ballen en sterren. Het bruin en beige sterren  en ballen zie je bijna niet. Jammer van de ontzettend grappige kerstballen met die sneeuwpoppen erop die je  bijna niet ziet.

 

Vroeger heb ik al eens een kerstboom met zelfgemaakte ballen gemaakt.  Ik had toen van fimo klei allemaal beertjes gemaakt en die had ik in doorzichtige ballen gedaan. Later zijn die ballen, denk ik, gesneuveld.

 

Ik twijfel of ik er nog enkele rode versiersels bij zal maken. Voorlopig laat ik het nog maar even zo.

 

Wat zal ik nu eens gaan maken? Het plan is nog steeds om de winter serie van Anke te maken.  Ik vind het koek en zopie kraam en de popjes op schaatsen zo leuk.  Maar ook een heel gepriegel.

De patronen liggen al jaren klaar.  Dus vervelen hoef ik me niet. Dus wie weet.

Maar eerst het grote kerstdorp opzetten. Altijd weer een heel werk om alle huisjes en toebehoren een beetje leuk te verdelen.

Heb jij ook nog zoveel heerlijke wensen?

Wat je ook doe vergeet niet te genieten.

 

Liefs,

 

Anita

Kast vullen met hindernissen

Zoals je op de foto wel kan zien zitten mijn katten me nog wel eens in de weg.  Ik heb om de jaarkasten te vullen en trap nodig.  Nu heeft Minoes dat lak aan.  Madam gaat er gewoon eigenwijs op zitten.

 

En terwijl ik bezig ben met mijn popjes in de kast te zetten vindt Karel dat hij best even in de doos met poppen kan gaan liggen. Dat ik dan niet verder kan dat maakt hem weinig uit. En zo komt het dat ik verplicht aan een bak koffie ga zodat Minoes nog even eigenwijs op de trap kan blijven zitten en Karel nog even heerlijk op de popjes kan liggen.

Na de koffie was Minoes uit zichzelf vertrokken,  maar Karel heb ik echt uit de doos moeten plukken. Hij lag heerlijk te slapen.

 

Ben jij ook zo gek dat je je planning en beetje aanpast aan je dieren?  Of heb je misschien geen dieren?

Ik ga maar weer even verder voordat ik weer gestoord word en verplicht aan de koffie moet.

 

Liefs,

 

Anita