Even rust.

Ook de laatste kitten is gister verhuisd naar een nieuwe eigenaar. Ik heb dus even rust. Let wel EVEN. Inmiddels is er alweer een nestje met kitten geboren en er is nog een moeder poes zwanger. Gelukkig beginnen de moeders nu wat tammer te worden. Zou het ons lukken om ze voor het volgende voorjaar te kunnen vangen? We hebben een tijd lang verschillende vangkooien neergezet, maar standaard zit daar de al gecastreerde of gesteriliseerde kater of poes in. Daar zijn we maar mee gestopt. Door ze te voeren worden ze wel wat tammer maar ze blijven nog zeker 2 meter uit de buurt. Op de foto zie je de dame die nog zwanger is. Hopelijk duurt het niet zo lang meer want dan kunnen de kitten van beide moeders samen opgroeien. Dat is voor mij makkelijker dan weken achter elkaar mijn bed uit moeten om ze een fles te geven. Maar de natuur laat zich niet dwingen, toch?

Mocht je opzoek zijn naar een kitten, laat het me dan vast weten. Dan mail ik je zodra ik foto`s heb.

Liefs Anita

Vakantie

De vakantie zit er weer op. We hebben heerlijk genoten van het bijna niks doen. Alleen op de donderdagen, toen ben ik terug geweest omdat er dan bij het opvangcentrum open-huis-dagen zijn. Tijdens de eerste open-huis-dag van onze vakantie kwam er een vrachtwagen met 13 pallets die gelost moesten worden. Eigenlijk was dat veel te zwaar om te doen met de rest verschijnselen van mijn whiplash, maar het moest even gebeuren. Toen ik aan het einde van de dag ook nog een iets te zware waterpomp op moest tillen ging het mis. De pomp gleed uit mijn handen en ik kwam met mijn pink tussen de twee delen. Daarbij prikte de as in mijn onder arm. Het resultaat zie je op de foto. Ook de nagel van mijn pink is blauw. Ik ben bang dat ook die er nog wel af zal gaan. Gelukkig heb je nu alleen beeld en geen geluid want wat ik toen zei is niet voor herhaling vatbaar.

Maar de pech was nog niet voorbij. Twee dagen later liep ik , zoals elke dag, naar het douchegebouw. Het was er nog al nat en voor ik er erg in had gleed ik uit en kwam met mijn knie kei hard op de grond terecht. Heel hoog in mijn nek, zeg maar bijna in mijn hoofd, "knapte" er iets. Ik schrok vreselijk. Voorzichtig stond ik op en mijn nek voelde beter aan dan in alle dagen na het ongeluk. Volgens de therapeut hebben die hele hoge wervels waarschijnlijk al die weken niet helemaal op de goede plek gestaan. Hoe dan ook.....ik ben er blij mee. En die blauwe knie die verdwijnt vanzelf. Ik moet alleen niet te lang achter elkaar achter de pc zitten want dat vind mijn nek nog niet zo leuk.

We hebben het erg getroffen met het weer. Al zou je als je de foto bekijkt iets anders vermoeden.  De eerste nacht hebben we erg veel regen gehad en halverwege de vakantie hebben we noodweer gehad. Helaas is op de foto niet goed te zien hoeveel water er op het veld lag. Gelukkig hadden we onze caravan en voortent goed vast staan en goed opgebouwd. Bij ons is alles droog gebleven. Bij de buren schuin tegen over ons stond het water in de tent.


`s Avonds hebben we genoten van de mooie gekleurde lucht. Op de foto zijn de kleuren niet zo mooi als ik het echt.

Toen we op de camping stonden zijn we regelmatig wezen uit eten. Tijdens een van die uitstapjes wilde ik als toetje een "Boerenjongens ijsje" Nou ja IJSJE? In een vierkante weckfles zat ijs met rum-rozijnen en slagroom. Dit was zo groot dat ik hem met manlief gedeeld heb. Gelukkig had hij geen toetje, nu kon hij het meeste ijs opeten en ik de rozijnen.

Binnenkort wil ik nog een keer terug naar het restaurant waar we dit heerlijke ijsje gegeten hebben. Maar dan alleen om er een ijsje te eten. Nu hoor ik jullie denken....helemaal terug voor een ijsje? Zo ver zijn we niet van huis gegaan hoor. De camping is maar 11 kilometer bij ons huis vandaan.

We hebben heerlijk genoten. Maar dan komt hoe dan ook de tijd dat het feest voorbij is en dat de caravan weer ingepakt moet worden. Dit jaar hadden we de bij tent niet opgezet. Dit zouden we alleen doen als het slecht weer zou worden. Maar dat is het dus niet geworden. Onze jongste zoon hielp mee en dan ben je zo klaar.  Gelukkig waren wij op het veld niet de enige die naar huis moesten. Het anders zo rustige kinderveld stond helemaal vol met auto`s.

Nadat iedereen ingepakt heeft is het veldje bijna uitgestorven. Inmiddels hebben we gehoord dat de meeste weer geboekt hebben voor volgend jaar.











Omdat bij thuiskomst bleek dat de poezen ook een fijne vakantie hadden gehad en zich vooral uitgeleefd hadden op mijn lavendeltafel, staat nu de zonnebloemtafel. Door het halve huis kwam ik takjes, popjes en lontwol tegen. De lavendelpopjes liggen inmiddels in een doos te wachten op een herstel operatie.

Vier zonnebloem popjes zijn nog gemaakt in de tijd dat ik niet wist dat er patronen bestonden. Zij zijn dus gemaakt van een katoenen koker met daarover heen tricot voor het ( te grote) hoofd en hun lijf is gevuld met rijst.
Het geverfde schilderij is dus niet door mij getekend maar alleen met plakkaat verf ingeschilderd. Er staan ook weer mompelmannetjes gemaakt van eikels met elkaar te mompelen.
Helaas heb ik nog geen lampenkap gemaakt, maar dat komt wel een keer. Ook wil ik nog wel wat popjes maken. Wanneer? Ik zou het niet weten.

En hoe ben jij de hete dagen doorgekomen? Ben je op vakantie geweest of ben je lekker thuis gebleven? Ben je nog aan je hobby toegekomen? Hopelijk heb je je vermaakt.
Ik dus wel.

Liefs Anita

Lavendel en kitten

Lavendel, lavendel,
je wiegt op de wind;
je wuift naar de zon
als de zomer begint.
Je vult met je geuren
de lucht om ons heen;
dat weten de vlinders,
maar zij niet alleen....

 

Je hebt met je parfum
ook mij in je macht;
ik heb al zolang
op jouw bloemen gewacht.
Lavendel, ik neem
je straks mee naar mijn kast,
dan houden mijn kleren
jouw geurtje wel vast!

Ik heb vandaag mijn rozentafel opgeruimd en mijn lavendeltafel weer uit de dozen gehaald. De rozentafel zou nog best een hele tijd kunnen staan want er zijn vroeg en laat bloeiende rozen

Maar ik kreeg van iemand, die twee kitten op kwam halen, twee grote lavendel struiken die volop bloeide dus dat was voor mij een teken om de tafels te wisselen.   

Inmiddels zijn de lavendelstruiken naar buiten verhuist want een van de volwassen katten had 1 struik al op de grond liggen en was hem heerlijk aan het opeten. Jammer wat het rook zo ontzettend lekker op mijn hobbykamer.

Inmiddels zijn 4 van de 7 kitten al opgehaald door de nieuwe eigenaar. Twee zijn er naar een boerderij gegaan waar ze de beschikking hebben over een stal en stacaravan en twee zijn er naar een ex collega gegaan. Haar dochtertjes vonden het geweldig en waren helemaal blij met hun kitten. Dat ze nog een paar weken moesten wachten voordat ze opgehaald konden worden dat was nogal moeilijk te begrijpen. Maar dat wachten is beloond met een rode kater Pippi en een cyperse poes.  Dinsdag komen ze nog voor een Cypruse kitten kijken.

Voor de overige twee ben ik nog opzoek naar een goed tehuis. Dus mocht je opzoek zijn naar een gestreepte/gevlekte lieve schoot poes of zwart witte ondeugende, ondernemende kater dan kun je bij ons terecht. Ze zijn met de fles groot gebracht dus erg aanhankelijk en op mensen gericht. Ze eten en drinken inmiddels zelf en zijn zindelijk en ontwormd.

 

Allebei mag natuurlijk ook. Het zijn geen broer en zus, dus mocht je een nestje willen kweken dan zou ook dat nog kunnen. Beide komen je begroeten als je thuiskomt. Zo lief. Maar helaas wij hebben zelf al 7 volwassen katten lopen en dat is even genoeg.

 

Je ziet het wel, ik hoef me nog niet te vervelen al hoef ik gelukkig mijn bed niet meer uit om een flesje te geven.

 

En waarmee ben jij zoal bezig? Heb je al vakantie? Ben je nog aan het hobbyeen en zo ja wat dan? Weer voldoende vragen. geniet van wat je doet en van het mooie weer.

 

Liefs Anita

Vervolg kitten

Dinsdag 28 mei heb ik jullie een foto laten zien van een nestje van 4 kitten die in een broedblok. Deze kitten zijn 23 mei geboren. Toen ik 4 juni keek miste ik 1 kitten. Waarschijnlijk is die dood gegaan of moeder heeft hem op een andere plek gebracht. Om te voorkomen dat we de andere kitten ook kwijt zouden raken heb ik de 3 overgebleven kitten meegenomen.
Dat betekent elke nacht mijn bed uit en over dag ook nog een keer of 6 een flesje geven.

De dag erop (5juni) ben ik de tuin van de buurman in gegaan op zoek naar het nestje van de andere schuwe poes. Eerst kon ik niet vinden maar de buurman vroeg welke kat ik zocht en toen zei hij dat hij die lapjes poes telkens onder een hele grote conifeer zag gaan. En inderdaad na een tijdje hoorde ik de poes vreselijk blazen. Toen zij uiteindelijk toch van angst weg liep bleken er 4 kitten onder te liggen.

Ik heb  ook die 4 kitten maar meegenomen en breng ook die nu met de fles groot. Of ik nu voor 3 of voor 7 kitten mijn bed uit moet dat maakt niet zoveel verschil. Ik moet zeggen dat ik ze nog nooit zo klein meegenomen heb. Maar ik durfde ook niet te risico te nemen dat moeder ze ergens heen brengt en ik ze niet meer kan vinden. Door de jaren heen is het aantal zwerfkatten niet groter geworden en dat ik toch wel erg fijn.

Inmiddels heb ik voor 4 kitten alweer een nieuw tehuis gevonden. De zwarte kater ( foto links boven) gaat samen met een streepjes poes naar een jongen die bij mij in het elftal gevoetbald heeft.
De cyperse poes gaat met de rode kater naar een ex collega in Ermelo.







Ik heb dan nog een gestreepte kater, een lapjes poes en een zwart met witte over. De zwart witte kater ( hieronder) eet al bijna helemaal zelf. De andere hebben nog echt een flesje nodig en hebben vandaag voor het eerst wat zacht voer in hun bekkie gestopt gekregen. Echt lekker vonden ze het niet. Maar binnen een week beginnen ook zij aan het zacht voer.

Zoals je ziet heb ik een klein flesje. Met z`n zevenen drinken ze ongeveer een limonade glas per 24 uur leeg. Dat is inderdaad niet zoveel, maar wel verdeeld over ongeveer 7 voedingen. Wat ik ze te drinken geef? Vorig jaar heb ik Nutrilon soja gegeven. Men zegt dat de kitten daarvan niet aan de diarree zouden raken. Helaas bleek dit niet zo te zijn. Alles ( zelfs het behang) zat er onder. Dit jaar heb ik ze de gewone Nutrilon baby melk gegeven en dat ging, ondanks dat ze veel jonger waren, een stuk beter. Iets aan de diarree zijn ze de eerste dagen altijd, maar niet zo erg als met die soja melk.  Het eerste jaar had ik een kattenbak met katten grit. Dat ging tussen de kussentjes van hun pootjes zitten. Het jaar erop had ik kranten in de bak, maar dat nam geen vocht en ontlasting op zodat ze er helemaal onder zaten. Nu gebruik ik geperste korrels en dit bevalt veel beter.Zo leer je elke keer weer bij.

Van sommige nieuwe eigenaren hoor ik nog wel eens hoe het gaat. De meeste zeggen dat ze erg lief en aanhankelijk zijn, een enkeling heeft het over een kleine ondeugd. Gelukkig zijn de nieuwe eigenaren tot nu toe altijd blij met hun poezenbeest.

En heb jij een huisdier? Ben je soms opzoek naar een kitten? Laat het me dan weten. Ik heb er nog 3 die een goed tehuis zoeken.

Liefs Anita

Paardenbloem

Tijdens het weekeindje weg was ik begonnen aan het ontwerp "Paardenbloemhart" van atelier "Septemberspring".  Het schoot niet echt op, maar nu is het dan toch eindelijk klaar. Volgens het patroon moest het popje dikke bolle wangen hebben, maar dat vind ik vreselijk om te zien. Het lijkt net of het popje kiespijn heeft. Dus ik heb een gewoon tricot gezichtje gebruikt. Misschien dat ik in de toekomst ooit nog eens een paar paardenbloemen erbij zal maken. En dan voornamelijk bloemen en bladeren. Ik vind het onder het popje nog een beetje leeg. Maar dat komt wel.
Ik zit me nu te bedenken dat ik eens zal gaan maken. Mijn aardbeien tafel staat nu uitgestald en die vind ik eigenlijk wel voldoende gevuld. Ik wil er alleen nog een slinger bijmaken met het woord "zomer" en met aardbeien popjes ertussen. Het patroon ligt hier al heel lang.

Maar ik ben ook nog steeds bezig met het opknappen van een secretaire. Inmiddels is de binnenkant en buiten kant helemaal geschuurd. Ik moet nog wat vakjes en de laden moeten nog. Maar vandaag bedacht ik me dat ik een probleempje heb. Ik zou niet weten waar ik het kastje moet gaan aflakken. In de huiskamer is geen optie want dan springen de katten erop. Vandaar  dat hij daar nu onder een deken staat. De schuur en het tuinhuis staan helemaal vol met spullen van onze oudste en middelste zoons. En in de buitenlucht kan ook niet want die is veel te vochtig. Misschien dat ik de secretaire toch maar even naar boven moet zien te krijgen en hem dan op mijn hobby kamer af lakken. Hopelijk wordt het snel mooi weer dan kan hij gewoon buiten blijven staan onder het afdak en heb ik geen probleem meer. We zien het nog wel even.

En waarmee ben jij bezig? Vindt je het leuk? Ik hoop het voor je.

Liefs Anita.

p.s. nog 6 weken en dan is het alweer zomervakantie. Help de tijd gaat veel te snel.

Land art

Dit zijn dus de afbeeldingen waarover ik het had in mijn vorige blog. Peuters zien wel in een oogopslag dat het een vis is, maar als ik dan vraag waarvan de vis gemaakt is zien zij niet dat het steentjes zijn.

En als ik een houten wasknijper laat zien beseffen ze niet dat de wasknijper op de foto op een grote berg met zand staat. De peuters zien niet dat de strook en cirkels gemaakt zijn van gekleurde (herfst) bladeren of steentjes. Pas als ik het begin na te leggen snappen ze het en zie je de verbazing in hun gezichtjes. Heerlijk.

 Kan jij ook zo genieten van de kleuren en vormen die onze natuur ons bied? Ik hoop het want dan heb je een rijk(er) leven.
Liefs Anita

Uitspraken over (mijn) werk

De meeste uitspraken hebben voor mij te maken met mijn werk als peuterjuffie. Ik heb inderdaad een baan waarvan ik hou en dus hoef ik niet meer te werken.

Ik probeer ieder kind te laten schitteren.

Die Ei Phone deed me direct denken aan een Nederlands 2 jarig jongetje. Hij was de eerste dag bij mij op de speelzaal en liep het kantoor in. Hij zei iets wat leek op naar bed. De hele ochtend hoorde ik geen verstaanbaar Nederlands van hem totdat zijn moeder kwam en hij haar weer mee nam naar ons kantoor. Daar wees het kleine mannetje naar onze laptop. Ik vroeg zijn moeder wat hij bedoelde. I pad Ipad zei zijn moeder. Meneer wilde dus op onze laptop.  Nou kleine 2 jarige man....dat gaan we dus even niet doen.

Rekenen doen onze peuters op hun eigen niveau. We beginnen met tellen tot vijf. Maar lang en kort....groot en klein....dik en dun zijn allemaal voorbereidingen op rekenen van de basisschool. Daar besteden we wel heel veel tijd aan. En ooit op een dag komen ze misschien ook wel in contact met bovenstaande sommen. Maar gelukkig hoef ik ze dat niet te leren.

T

 Inderdaad is ieder kind anders en dat is nou juist het meest leuke aan mijn werk. Ik krijg de peuters nog bijna puur natuur binnen. ze kunnen bij ons zoveel leren door te spelen. En ze hebben het nog niet eens in de gaten dat ze aan het leren zijn. Elke 3 weken veranderen mijn collega`s en ik het lokaal zodat het er weer uitdagend uit ziet. De ene keer is de huis hoek een bloemen of kledingwinkel...de keer erop kan het zo maar vol liggen met blaadjes en is het een herfstbos. Peuters ontdekken op deze manier zoveel. En ik? Ik mag van ze genieten. En dat doe ik dan ook volop. Morgen gaan de peuters leren over "verkeer".



Tijdens het thema "kunst" hebben we het over de natuur gehad. De kleuren die we vinden in de natuur, maar ook de materialen die er te vinden zijn in het bos of park. Zo`n foto als van die blaadjes is voor peuters helemaal niet gemaakt van blaadjes. Pas als je het na gaat leggen beseffen ze dat het dus bestaat uit blaadjes. De verbazing op die toetjes vind ik geweldig. Wat voor ons volwassenen dus heel gewoon is is voor peuters helemaal nieuw.

Als je nog meer van deze geweldige foto`s over de natuur wil zien moet je maar eens kijken naar mijn volgende blogje. Hierin zal ik wat foto`s plaatsen over dit onderwerp.

En waar verbaas jij je over? Kun jij ook zo genieten van de natuur?

Heb jij een baan? ben je er net zo blij mee als ik ? Of doe je het omdat je het geld nodig hebt?

Wat je ook doet, probeer er in elk geval van te genieten.

Liefs Anita