Herfst kasten

Ik heb mijn kastjes deze keer gevuld met herfst spulletjes. In het rechter kastje zie je van allerlei pompoenen en oranje herfst kleuren. "De klok rond" staat op de bovenste plank. Eigenlijk waren de kleuren anders. Maar oranje /bruin vond ik mooier. Naast hem staat het druivenventje. Daarnaast staat een dame van jute. Deze dame heb ik dus niet zelf gemaakt. Maar ik vond haar op een rommelmarkt. Naast haar staat het pompoentje uit het boekje van Mieke Stendes. Daarnaast hangt een pompoenen feetje.

Onder haar ligt een "Herfsthoed" van atelier Lindenlicht. Daarvoor ligt een geprikt pompoentjes. Daar achterstaat de herfstboom. Welk atelier het is weet ik zo niet. Ik dacht Pippilotta.

Op de onderste schap staan van links naar rechts: pompoenlichtje, een pompoen kindje en een kabouter van Ans Sandkuijl.


Rechts zie je vooral paddenstoelen. Op de bovenste schap staan alleen popjes en een geprikt schilderijtje wat ik zelf verzonnen heb. Op de schap eronder zie je drie zelf verzonnen kleine kaboutertjes. De vierde was op het moment van de foto nog in de maak. Daarnaast hangen 2 paddenstoel hangertsjes. Die waren erg leuk om te maken. Daarnaast een zelf verzonnen krans.

Onder de krans hangt een "maand liefje" in herfstkleuren. Het hart met de paddenstoel is ook zelf verzonnen.

Op de onderste schap zie je twee paddenstoel kindjes van atelier Witte engel. Alle andere kabouters en paddenstoelen zijn zelf verzonnen. Ik zie dat ik mijn mompel paddenstoel mannetjes nog niet heb neergezet. Dat zal ik zo eerst eens doen. Tsja en wat zal ik dan eens gaan maken?

Ik ben nog druk met de taaltoets Nederlands. Hopelijk haal ik mijn taaltoets in een keer. Als die klaar is dan ga ik nog een cursus van 4 avonden volgen om stagiaires nog beter te kunnen begeleiden. Dus tot eind december ben ik nog wel even zoet.

En wat ben jij aan het doen? Vermaak jij je nog een beetje? Vergeet niet te genieten?

Liefs, Anita

Strand...

Ik ben echt een liefhebber van strand. Wil je me blij maken en laten ontspannen.....zet me ergens op een strand neer en je hebt geen kind meer aan me.

En of het nu zomers weer is, in de herfst met storm of `s winters met een temperatuur van -10...het maakt mij niets uit. Ik kan uren langs de vloedlijn wandelen om vervolgens op een terras of in een restaurantje wat te drinken en te eten en dan weer verderop te gaan.

Maar het mooiste van het strand vind ik de zonsondergang. Meestal zijn we voor de zonsondergang al wel weer naar huis. Maar de laatste keer zijn we erg gebleven.

Het was een mooie dag in september en de temperatuur was erg aangenaam. Al vroeg zijn we naar Scheveningen gereden. We hebben daar heerlijk op een terrasje gezeten en zijn ver wezen wandelen. `avonds hebben we bij het zelfde terrasje gegeten en zijn terug het stand op gegaan. Daar is de laatste foto gemaakt. Meestal ben ik degene die de foto`smaakt. Maar deze keer heeft manlief ook de camera gepakt.

Houd jij ook zo van de zee en het strand?
Vergeet niet te genieten !

Liefs, Anita

Positief....

Het oude kleine sleurhutje en de andere grotere caravan.

Op facebook gaan er een soort van kettingbrieven waarin het de bedoeling is dat je 3 of 5 dagen iets positiefs zegt of een foto plaatst die positief is.

Dat vind ik een geweldig idee. Helaas heb ik geen tijd om iedere dag iets te plaatsen , maar zou het wel graag doen.

Maar dit is voor mij een positieve foto. De oude kleine Adria sleurhut wordt ingeruild voor de wat grotere Hobby met een vast bed. Wat een enorm verschil tussen deze twee caravans. We hebben ons kleine hutje toen gekocht omdat er een stapelbed in zat. Nu hebben we gekozen voor een vast bed . Hopelijk hebben we net zoveel plezier van deze als van onze kleine caravan,

En waar geniet jij van? Waar wordt je blij van?
Liefs, Anita

Kittens

Het is weer eens zover. 19 juli heeft de zwerfpoes weer drie kleine kitten in een oud broedblok gelegd. Na een kleine drie weken heb ik ze meegenomen en verder met de fles groot gebracht. Inmiddels willen ze echt geen fles meer en eten ze zelf. Ik ben nog twee nachten voor ze het bed uit geweest, maar ik krijg er echt geen druppel melk in. Dus dat is snel klaar. En dat vind ik niet erg.


Grote zus Minoes zorgt weer voor ze alsof het haar eigen kinderen zijn. Het verbaast me telkens weer hoe makkelijk zij dat doet. Ze heeft zelf nog nooit een nestje gekregen maar weet precies wat ze doen moet. Als de kittens gegeten hebben likt Minoes over hun buikje. Als de kittens weglopen en ze kunnen de weg niet terug vinden pakt Minoes ze in hun nekvel en brengt ze terug naar de Bench. Of ze maakt een beetje brommend geluid en gaat over de kitten heen staan. Samen lopen ze dan terug naar hun plekje. Zo lief om te zien.

Inmiddels is de zwerf moeder poes al wel een beetje minder schuw. Hopelijk kunnen we haar nu eindelijk vangen en haar laten steriliseren voor ze weer een nestje krijgt. Het wordt steeds moeilijker om een goed tehuis voor ze te vinden. Inmiddels zijn de meeste vrienden en kennissen wel voorzien van een lief poezebeest. Wat ik telkens terug hoor over "mijn" kitten is dat ze zo ontzettend aanhankelijk en slim zijn. Dat komt waarschijnlijk omdat ze van kleins af aan met de fles groot gebracht worden en toch opgroeien met 7 andere volwassen katten.

Moesten mijn eigen katten de eerste keren dat ik een nestje meenam niets van de kleintjes weten, nu komen de meeste nieuwsgierig kijken. Alleen onze oude rode brompot "Norrie" moet echt niets hebben van het kleine grut. Hij bekijkt het op grote afstand en zorgt wel dat de kleintjes niet bij hem in de buurt kunnen komen. De eerste dagen zoemt, blaast en bromt hij zelfs tegen mij. Na een paar dagen geeft hij het lawaai maken op maar wil duidelijk niets van de kittens weten.

Mocht je interesse hebben in een kitten of een goed tehuis weten laat het me dan horen.

Liefs Anita

Aardbeien en lavendel kast.



Zoals jullie wel weten heb ik 7 poezenbeesten en nog 1 kitten. Mijn poezenbeesten en ik hebben regelmatig een meningsverschil. Ik ben gek van wollenfeetjes en zijn van vervilte feetjes. En omdat ik de feetjes niet vervilt doen zij het zelf wel even met hun nagels en tanden. Inmiddels hebben ze bijna al mijn feetjes gesloopt er ik ben er dus helemaal klaar mee.

Nu heb ik jaren geleden 3 kasten gekocht. Een tijd lang zijn het de pronkkasten van onze kinderen geweest. Alle zelfgemaakte cadeautjes en werkstukjes waar zij trots op waren verdwenen in die kasten. Ieder kind had zijn eigen kast. Zwemdiploma`s, eerste werkstukken van het voortgezet onderwijs, schoolfoto`s enzovoort hebben erin gestaan. Maar kleine kinderen worden groot en de laatste jaren zat er weinig wisseling meer in de inhoud van de kast.

 Dus mijn berenverzameling werd naar beneden gehaald en mocht in de kast staan. Tot afgelopen week. De beren hebben plaats gemaakt voor mijn jaartafel spullen. In 1 kast daarin staan allemaal spulletjes en foto`s van mijn twee overleden schoonzusjes. En in de andere twee kasten mogen nu mijn jaartafel spullen staan. Helaas is het nu wat lastig om met lappen te werken maar mijn popjes zijn nu tenminste veilig. Ik heb de deurtjes wel uit de kasten gehaald. Mochten de katten het nu nog eruit weten te halen dan doe ik de deurtjes er wel weer voor. Maar eerst maar eens zo proberen.

Duimen jullie voor me dat mijn feetjes en popjes nu niet gesloopt worden?

Liefs Anita

Als je iets goed ziets

Als een ieder dit eens wat vaker zou doen dan zou de wereld er een stuk beter uit zien. Nelson Mandela was een verstandige man met deze woorden.

Op mijn werk gebruik ik de woorden "nee" en "niet" bijna nooit. Ik zeg tegen mijn peuters altijd wat ik wel wil. Ik hoor je denken:' hoe zeg je nou dat hij niet op de tafel mag zitten? Heel simpel hoor. Je billen mogen op een stoel, de puzzel hoort op tafel.

En gebruik jij de woorden "niet" en "nee" vaak? Lastig he? Gewoon volhouden dan zul je zien dat het vanzelf gaat.

Liefs Anita

Zo gek als een deur.

Deze spreuken zijn wel een beetje op mij van toepassing. Ik kan inderdaad zo gek zijn / doen als een deur. Ik heb een tijd geprobeerd om me in te houden. Misschien dan mijn omgeving daarvan gelukkig werd, maar ik niet. Elk woord op een weegschaal leggen is niet wie ik ben.


Ik kan inderdaad ook wel eens iets zeggen waar een ander even zoiets heeft van :"Oeps". Vaak bedoel ik het niet eens zo broert als dat het uit mijn keel komt. Mensen die mijn goed kennen en ook de moeite willen nemen weet het en spreken mij er ook op aan.


Ik geef toeval inderdaad graag een kans. Leef het liefst  in het hier en nu. Vandaar dat ik ook de mooiste baan heb. Peuters leven ook in het hier en nu.  Zij zijn blij of boos, of verdrietig. Maar altijd recht door zee. Heerlijk vind ik dat. je ziet at je krijgt en krijgt wat je ziet.













Tsja, wat is nu "prettig gestoord" zijn? Ik vind dat je prettig gestoord bent als je plezier hebt in je leven en een beetje lak hebt aan wat een ander ervan vindt.





De volgende komen allemaal een beetje op hetzelfde neer.

Ben jij ook een beetje gek?
Heb jij er last van? En je omgeving? Zeggen ze er wel eens wat van?

Vergeet vooral niet te genieten. En als het dan een beetje gek is.....het moet dan maar.

Liefs Anita