Een theemuts. Wat een geweldig ding was dat. Mijn oma had er zo een. Deze paste precies bij het tafelkleed wat zij had. De thee bleef er lekker warm in, alleen de smaak vond ik na een tijdje er niet beter op worden. En dan de aanslag in de theepot. Deze werd er dan weer met VIM uitgepoetst.
Allemaal jeugdherinneringen.
Omdat mijn oma bij ons inwoonde heb ik veel herinneringen aan dit soort gebruiksvoorwerpen. Mijn oma kookte nog ouderwets op een 4 of 5 pits kolenkachel. Deze had van die ronde platen en ringen die je eruit kon halen. S morgens werd deze aangemaakt met aanmaakhoutjes en kranten en een scheutje spirits. Als de houtjes dan branden dan kwamen er wat dikkere hout blokken op en uiteindelijk kolen of briketten. De pannen werden op de kachel gezet en stonden zo te pruttelen. Als het kookte zette mijn oma de pannen wat meer naar achteren of naar de zijkant, daar was het wat minder heet. En was het dan nog te heet dan zetten zij het schuifje onder bij de asla dicht. Op die manier had zij invloed op het kook proces. In deze tijd van gas en magnetrons echt onvoorstelbaar.
Heb jij ook dit soort jeugdherinneringen?
Wil je ze met me delen?
Liefs,
Anita
Heb jij je er ook wel eens misselijk aan gegeten? Ik regelmatig. Tegenwoordig koop ik ze gewoon niet meer want als ik eenmaal zo`n zak open maak is er geen houden meer aan. Nu zijn er vele verschillende spekkies, maar alleen die met suiker erop vind ik lekker.
Wat een vreselijk spelletje. Ja ik heb het ook gespeeld, maar niet zo lang. Ik was meer van het spelletje "Keen". Daar zat meer variatie in. 
