Mooie spreuk

Foto`s op het juiste moment maken

 Hoe knap is het om op het juiste moment een foto te maken met dit als resultaat? Spelen met de natuur noem ik dat altijd.

Zelf ben ik ooit bezig geweest om samen met mijn jongste zoon foto`s te maken van een ondergaande zon die op zijn hand leek te liggen. Het eerste probleem was, waar vind ik een open plek zonder dat er gebouwen of iets dergelijks op de foto komen. Zelfs hier op het "platte land" viel dat nog even tegen. Overal staat wel een boerderij, boom of elektriciteitsmast.

Toen we dan eindelijk een redelijke plek gevonden hadden ontstond het volgende probleem. Zoonlief was net te klein om de zon "vast te houden". Dus hij stond op zijn tenen een beetje ongeluk, maar uiteindelijk zijn het wel mooie foto`s geworden.

En dan pas heb je in de gaten hoe kort het moment is dat je een goede foto kan maken. Want voor je het weet is de zon achter bomen of gebouwen verdwenen.

Vandaar dat ik deze foto`s zo mooi vind.

Liefs,

Anita

Optisch bedrog

Ik vind het knap als je zo kunt tekenen of schilderen. Sommige zie je meteen de dubbele tekening erin, andere moet je even goed kijken wat de grap nu is.

Drie gezichten bestaande uit mensen en dieren. De bovenste vond ik het lastigste om het gezicht er in te zien. De andere twee zag ik direct. Ik vind dit nog altijd geweldig om te zien.

Ik moet nog meer van dit soort afbeeldingen hebben. Ik zal ze eens opzoeken en op mijn blog plaatsten.

Kun jij ook zo genieten van "kunst"?


Liefs,

Anita

Licht

Ik kwam op het internet deze afbeelding tegen.  Ik vind hem zo mooi.  En of deze nu echt is of bewerkt weet ik niet. Zo te zien is het getekend. Maar dat maakt me ook niets uit.  Ik zou graag wat meer doen met fotografie maar helaas heb ik daar echt weinig tijd voor.  Veel verder als dingen die toevallig  op mijn pad komen en de peuters van mijn werk fotograferen kom ik niet.
Maar vandaar daar ik hiervan ook enorm kan genieten.

Kun jij ook genieten van zulke afbeeldingen?

Vergeet niet te genieten!

 

Liefs,

 

Anita

Ikea

Mijn lief heeft een hekel aan de IKEA.  Zo'n hekel dat het woord IKEA gespeld wordt als  IK En Andere. Maar vandaag zijn weer samen naar de IKEA in Duiven geweest.

 

Waarom?  Omdat ik weet dat men in Zweden op de 13 december een feest vieren en ik dit wel eens wilde zien.  En inderdaad liepen  er 4 mensen in witte kleding rond die liedjes aan het zingen waren. Ik had er en beetje meer van verwacht.  Maar het was wel even leuk om te zien.

 

En wat denk je. ..mijn lief is zelf nog blij geworden. We zagen namelijk een kast die we mooi voor al de lp's zouden kunnen gebruiken.
Dus we moeten ooit nog een keer terug.  Hihihi.

 

Ook zijn we nog even naar de kerstshow bij de Intratuin geweest.  Altijd weer leuk om te zien wat voor werk er weer van gemaakt is. We hebben nog twee lampjes gekocht voor op het kerstdorp en een geestelijke die nu bij de kathedraal staat. Ons dorp is compleet.

 

We hebben een heerlijke dag gehad.  Nog vier dagen en een avond werken en dan heb ik vakantie.  Ook mijn lief heeft een aantal vrije dagen zodat we heerlijk van elkaar kunnen genieten.

 

Kijk jij ook zo uit naar de kerstdagen?  Wat ga je doen?  Wij gaan genieten van de mensen waarvan we houden.

Hopelijk  kun jij hetzelfde zeggen?

 

Liefs,

Anita

Kerst

Voor we het weten is het al weer Kerstmis.  Dit jaar gaan we voor het eerst sinds jaren weer bij mijn ouders gourmetten.
Het voelt een beetje raar. En ik zal je uitleggen waarom.

Drie jaar geleden werden wij voor het eerst sinds jaren weer gevraagd door mijn schoonzus en zwager om oud en nieuw bij hun door te brengen. Toen wij nog geen kinderen hadden deden we dit ook, maar met de komst van de kids zijn we ermee gestopt. Onze kinderen wilde niet bij een ander slapen en de hele avond opblijven leverde teveel problemen op. Dus zo kwam het dat we bijna 3 jaar geleden dit aanbod aannamen. Mijn jongste schoonzusje was helemaal in haar nopjes. Samen fonduen en oud en nieuw vieren vond ze schitterend. Tot zover niets bijzonders, waren het niet dat die oud en nieuw ook haar laatste was. Ze overleed en februari van datzelfde jaar plotseling.

Dit is een van de vele voorbeelden die ik in mijn omgeving heb waarbij mensen dingen doen of zeggen en waarbij het dan ook de laatste keer is.
En nu vragen mijn ouders of ik met kerst bij hen kom gourmetten. Ik ga, dat zeker, maar het voelt heel dubbel. Hopelijk laat mijn gevoel en ervaringen me deze keer in de steek.

Liefs Anita
 

Overleden

Zoals je waarschijnlijk wel weten ben ik opgegroeid bij een opvangcentrum.  En dan niet voor mensen maar voor uitheemse dieren.  De eerste jaren werden daar vooral apen opgevangen.  Als de overheid iets in beslag nam werd het daar gebracht.  De laatste 5 jaar ging ik er elke dag schoonmaken, voeren, bouwen en verbouwen. Dat deed ik vroeger ook maar niet zo intensief als de laatste 5 jaar.

 

De laatste jaren vond de overheid dat het opvangcentrum niet meer voldeed aan de moderne eisen. Wij hebben aangepast waar mogelijk maar de laatste 8 apen moesten toch over naar een ander opvangcentrum.  Daar was het vele malen beter, vond/vind de overheid. En zo gebeurde het dat st AAP 2 december 2014 de laatste 8 overgebleven apen ophaalde.

 

Helaas zoveel beter blijkt het daar niet te zijn want inmiddels zijn  5 van de 8 apen al overleden. De bovenste twee apen waren al oud en wij hadden er wel een beetje rekening mee gehouden dat deze twee lieverds een verplaatsing niet zouden overleven. 

 

Maar zelfs een "piep jonge" aap is inmiddels binnen 11 maanden al overleden. ( rechts onder) Hij mocht maar 8 jaar worden.  En dat terwijl zijn oma al 42 jaar is waarvan zij 30 bij ons opvangcentrum heeft gezeten. Dit even om aan te geven hoe oud dit soort apen kunnen worden.

 

Ook Hummel is maar 20 jaar oud geworden.( onze brutale aap links onder op de foto)  Het was bij het opvangcentrum waar ik opgegroeid ben misschien niet zo netjes en zo schoon en misschien ook nog wel verouderd maar de apen mochten er wel leuk oud worden. Dat is nu behoorlijk mislukt.

Met dank aan....

 

Kun jij ook zo ziek zijn van dierenleed? Ik kan er letterlijk misselijk van worden. Je snapt waarschijnlijk wel hoe ik me het afgelopen jaar gevoeld hebt?

 

Liefs,

 

Anita