Katten? Waarom hou ik ervan?

Dat is de vraag die ik mezelf al 2 jaar stel. Ik vind het geweldig om een boom te hebben met mooie banen van kerstballen. De bovenste boom stond met kerst 2012. halverwege had Minoes de boom omgetrokken en zag de boom er uit zoals op de rechter foto. Omdat het nog geen kerst was heb ik de boom toch maar weer versierd. Maar zo mooi als de eerste keer werd hij niet.

De boom hiernaast stond met kerst dit jaar in de huiskamer voor het raam Ja STOND.  Ik had de boom expres voor het raam gezet zodat de katten er minder in zouden klimmen. De eerste dagen zat ik er met de plantenspuit bij. Telkens als er een poezenbeest in de buurt kwam spoot ik hem/haar nat. Maar ook dat heeft niet geholpen.
Inmiddels hebben we de boom afgetuigd en weer naar de zolder verhuisd. Ik kreeg van zoonlief een appje met de rechter foto.We hebben besloten dat onze katten niet van ( kerst) bomen houden.

Vorige week hoorde ik van een kennis dat Muis( heet inmiddels Kruupert) door de brandweer uit de boom is gehaald. De eerste de beste keer dat hij naar buiten ging vloog hij de boom in en de volgende dag zat hij er nog net zo. De brandweer werd gebeld. Die kwam. Pakte Muis uit de boom en bijna beneden besloot Muis uit de handen van  de brandweer man te springen. Alles liep gelukkig goed af.

Vandaag kreeg ik via facebook een berichtje dat Suuz ( de poes van vorig jaar)  ook de kerstboom gesloopt heeft. Zou Gijs ( het laatste poezebeest) ook een hekel hebben aan bomen? Ik zal het eens vragen.
Hoe dan ook....volgend jaar proberen we het gewoon weer.

Gelukkig kan ik nog wel genieten van mijn landschap met kersthuisjes. De katten hebben er wel een aantal keren op gesprongen maar laten het landschap nu met rust.

En wanneer gaat jouw boom ( als je die hebt staan) weer afgetuigd worden? Zou jij , in mijn situatie, volgend jaar weer een boom opzetten.


Liefs Anita

De sinttafel heeft plaatst gemaakt...

Mijn sint tafel heeft plaats gemaakt voor de kerst huisjes. Normaal doe ik zulke dingen pas na de verjaardag van onze middelste zoon ( 8 december) maar ik wilde dit jaar een landschap maken van papier-maché. En dat heeft even de tijd nodig. De eerste had ik gemaakt met een verhoging van gaas. Ik dacht dat dit het mooiste en het stevigst zou zijn. Nou het is vooral zwaar. De tweede heb ik gemaakt op een plaatje hout en dozen. Deze is een stuk lichter en ook mooier. Er moeten nog wat huisjes bij komen, maar ik denk dat we dat morgen wel zullen regelen.

We gaan, zoals het er nu uitziet naar Cranenbroek. Bij deze winkel hebben ze leuke dingen voor niet te veel geld. Ik vind die kerstspullen normaal eigenlijk gewoon te duur. Ik heb echt geen zin om 80 of 90 euro uit te geven voor een huisje of molen met het risico dat de katten hem eraf lopen en dat hij gesloopt is. En slopen dat doen ze. Ze lopen er telkens over heen. Dan liggen alle lampjes en boompjes weer ondersteboven. Het onderste landschap wil ik ook gebruiken voor mijn wintertafel. Hierop moeten dan de winterpopjes komen van atelier Anke. Alleen moet ik die nog "even"maken. Als er patronen zijn die je zeker niet even maak dan zijn het deze wel. Hopelijk heb ik in de kerstvakantie wat tijd om te fröbelen. Ik begin het zo langzamerhand echt te missen. Maar eerst ga ik een paar dagen genieten van manlief.

En wat ben jij aan het doen? Vergeet je niet te genieten van de dingen die je doet?

Liefs Anita

Herfsttafel 2013

Zij het met frisse tegenzin moet ook ik toch echt aan de herfst geloven. Nu kost me dat met dit regenachtige weer niet zoveel moeite maar het is niet echt mijn seizoen, zullen we maar zeggen. Ik heb daarom mijn herfsttafel er maar weer eens neergezet.

Als je hem vergelijkt met de allereerste tafels is er veel veranderd. Eerst had ik de linker staan en een paar dagen later veranderde die naar de rechter. Met veel bladeren en de laatste rozen uit de tuin. Ik had nog niet echt een hoekje waar ik het neer wilde zetten en had een tafeltje leeggeruimd.

Na een paar dagen verruilde ik de bladeren voor kastanjes en eikels en kwamen doeken in de herfstkleuren voor de dag. De kabouters hebben vanaf de eerste herfsttafel erop gestaan.

 Mooi zijn ze niet want hun lijf is gemaakt van een katoenen koker gevuld met rijst. Maar ik wist niet beter en had niet in de gaten dat er ook patronen van bestonden. Na een tijdje kwam ik er achter dat er zoiets als tricot bestond en heb de katoenen hoofdjes vervangen voor tricot. Echt mooi zijn de kabouters nog steeds niet, maar ieder jaar moeten ze toch maar weer op de tafel. Toen kocht ik mijn eerste patroontje. Het waren zulke kleine kaboutertjes dat ik daar niet blij van werd. Ik maakte ze toch maar en nu zitten ze op een krans. De krans in omwikkeld met merino wol.

 Ook maakte ik een Lindelicht lampje. Eerst de oranje hoed met eikeltjes en later ook nog de vliegenzwam. Ik heb maar 1 kapje maar vind ze zo mooi dat ze beide op mijn tafel staan. 











Ook de mompelmannetjes mogen niet ontbreken op de tafel. Ik  heb voor veel tafels al mompelmannetjes gemaakt. Maar voor de herfsttafel wel veel. Komt natuurlijk ook omdat je dan de meeste eikels vind. Misschien dat ik ooit de eikels nog eens vervang voor kegelpopjes. Maar het heeft wel iets.






De herfstboom met zijn vallende blaadjes en de huiskabouter met zijn mooie krullende baardje zitten en staan ook weer op de tafel. Net als "rond de klok". Ieder jaar maak ik er wel wat bij. Alleen dit jaar is er niet veel van gekomen. Maar....wie weet wat er ooit nog eens gaat gebeuren.


Als laatste heb ik het herfstfeetje erbij gemaakt. Ook wil ik graag boven alle andere tafels een feetje maken in de kleur van de tafel. Dat is wat ik nog steeds het leukste vind...alles van 1 kleur of 1 bloem. Zoals de rozen tafel en de zonnebloem. Zo`n herfst tafel is mooi qua kleur maar doet al snel een beetje rommelig aan.







Nu is de herfst ook niet netjes en opgeruimd. Het weer is grillig...dan lekker zonnetje dan weer fikse buien. Dus dat rommelige vind ik bij de herfst nog wel mooi. Soms denk , ik maak alles in de pompoenen stijl maar dat zou betekenen dat de vliegenzwam niet meer op de tafel zou passen. En juist die paddenstoelen horen voor mij bij de herfst. Voorlopig moeten ze maar naast en door elkaar op mijn kast staan.

Wat hoort volgens jou echt bij de herfst? Vind je herfst een mooi jaargetijden? En zo ja of zo niet...waarom?

Met welk seizoen heb je het meeste op? En waarom dan? Je hoort het wel, ik zou je vele vragen kunnen en willen stellen. Wil jij ze beantwoorden ...leuk moet je doen!!!!

Liefs Anit

Kitten

Onze kleine kater Peter doet het geweldig. Sinds gister eet hij een beetje zelf. Ik stop het eerste hapje in zijn bekkie...druk daarna snel het schoteltje met warm gemaakt kattenvoer onder zijn bekkie. En dan begint de kleine poezenman te zuigen....en slurpt zo het zacht voer naar binnen. Hij weegt inmiddels ruim 500 gram. Nu hij eenmaal zelf eet zal hij nog harder gaan groeien. Ik ben blij dat al mijn moeite toch niet helemaal voor niets geweest is.


Aan de volwassen katten zal het niet liggen. Minoes en Karel vinden hem helemaal geweldig. Ze likken hem helemaal schoon en willen met hem spelen. Dit gaat nogal eens een beetje te hard. Ik moet er dus echt bij blijven. Ook Silver heeft hem inmiddels geaccepteerd. Echt helemaal geweldig vindt ze hem nog niet maar ze slaat hem niet meer.

Onvoorstelbaar dat onze kleine Peter over een jaar net zo groot of groter zal zijn als zijn "zus" Silver.

Vier weken geleden paste Peter helemaal in 1 hand. Dat kan inmiddels al lang niet meer. Op de foto ligt hij op z`n rug en houd ik zijn hoofdje vast. Onvoorstelbaar dat kittens zo hard groeien. Ik ga er nu nog 1 keer per nacht uit. Zo rond een uur of 3 a 4 krijgt hij nog even snel een flesje. Zodra hij echt zelfstandig uit de zacht voer bak eet is die nacht voeding ook af gelopen. En dat kan me eerlijk gezegd niet snel genoeg gaan.

Nu komt de tijd van het zoeken naar een goed tehuis. Weet jij of ben jij iemand die een kitten zoekt? laat het me dan zo snel mogelijk weten.

Liefs Anita

Pindaketting

Met een groepje vriendinnen hadden we het plan opgevat om samen een viltwerkje te maken. Verschillende kozen voor de pindaslinger, andere voor de kokosnoot. Ik koos voor de pindaslinger.Tijdens de vakantie had ik de pinda`s meegenomen. Ik zag er vreselijk tegenop om zoveel van die zelfde dingen te maken. Maar het idee dat ik daarna die grappig vogels kon gaan maken zorgde ervoor dat ik toch door ging. Tijdens de vakantie maakten ik iedere dag meerdere pinda`s en toen we naar huis gingen was ik klaar.
Het viel me niet tegen, had er zelfs plezier in.

De tijd drong( dacht ik). Dus eenmaal thuis snel de 3 koolmeesjes knippen en verder. Totdat ik er achter kwam dat we nog een maand langer hadden. Ik was even vergeten dat we pas in augustus zaten en we eigenlijk in oktober zouden starten met het project. Toen ik erachter kwam stopte ik. En wachtte ik op de andere dames.

Ik maakte eind september de eerste appel. Erg leuk om te doen. En toen was het de beurt aan die leuke vogels. En.... dat viel tegen. De pootje lijken wel klompvoetjes. Ik heb geen zin om de twee al geknipte vogels ook nog te maken. Vandaar dat ik nu een extra appel gemaakt heb. Zo heb ik toch een mooie volle ketting zonder die koolmeesjes waar het voor mij eigenlijk allemaal om begon.

Zo zie je dat dingen soms net even anders lopen als dat je van te voren verwacht.

Overkomt jou dat vaak? Ben je dan , net als ik, zo flexibel om het aan te passen? Of ga je kosten wat kost door?

Wat je ook doe....geniet!!!

Liefs Anita

Nog maar 1 kitten

In het vorige blogje heb je kunnen lezen dat ik 4 kittens meegenomen heb. Inmiddels zijn er 3 overleden. Ik heb gedaan wat ik kon en heb geen idee waarom ze in tijd van 3 dagen alle drie dood gingen. De eerste kitten die overleed was vorige week maandag. S morgens om 7 uur was hij een beetje stilletjes en tussen de middag vond ik hem dood. De volgende lag s nachts dood in de Bench en de derde overleed woensdag. Drie dagen achter elkaar. Vreselijk.

Wat me al wel opgevallen was is dat onze volwassen katten niets van deze kittens wilde weten. Bij de vorige kittens die ik meenam wilde ze telkens likken en mochten de kitten bij hen kruipen. Als ik nu met een kitten in de buurt kwam liepen zij weg. Alleen het grijze katertje wilde ze nog wel een lik geven.  Ja een lik, niet meer dan dat.

Dit grijze katertje is dan ook de enige die het tot nu toe overleeft heeft. En hij doet het vrij redelijk. Hij is erg klein en de volwassen katten vinden hem, nu hij alleen over is, erg lief. 

Was het bij de vorige nesten vooral Karel de zwart witte kater, nu is het vooral Minoes die zich ontpopt als ware moeder. Afgelopen nacht heeft ze hem een half uur gewassen en gepoetst. Omdat hij zo slecht kan poepen heb ik haar laten gaan. Anders dan had ik hem na een paar minuten toch echt terug gezet is de Bench. Want ik ga al 3 weken s nachts mijn bed uit. Mijn wekker gaat om 1 uur om 4 uur en om 7 uur. Niet dat ik dan nog slaap. Om een één of andere reden slaap ik met deze grijze kater net zo onrustig als toen ik zelf een baby had. Ieder uur kijk ik op de wekker. Maar goed over 2 of 3 weken hoef ik er s nachts niet meer uit en kan ik bijtanken.


Vandaag vond ik op mijn werk ook nog een jonge kat. Hij/ zij zal een week of 7 zijn geweest. Ik heb de dierenambulance gebeld en zij hebben het zwarte beestje opgehaald. Hopelijk komt hij terug bij de rechtmatige eigenaar. Duidelijk is dat het beestje veel te jong was om naar buiten te gaan. OF.... de eigenaar heeft het bewust gedaan en is blij dat hij/ zij van de kat af is. Dan is het te hopen dat het poezenbeest een goed  nieuw tehuis vind. Net als dat ik hoop dat onze grijze man straks een goed tehuis zal krijgen.

Voorlopig moet ik nog even geduld hebben tot onze grijze man groot en sterk is en zelf eet en drinkt. Voor ik het weet is het zo ver en vind ik het weer moeilijk om afscheid te nemen.
Hij is na ruim 3 weken 300 gram. Ik vind het nog maar zo`n mini mannetje.

Duimen jullie voor me dat het goed blijft gaan?
Liefs Anita

2 September 2013

Het is weer zover...ik heb weer een nestje kitten in huis aan de fles. De kitten zijn 2 september geboren maar moeder ging niet meer terug naar haar nest. Toen ik drie september ging kijken schreeuwde de kitten van de honger, zoals je kunt zien op de foto, maar moeder deed helemaal niets. Na nog een uur wachten kon ik het niet meer aanzien en heb een mand gehaald en heb ze meegenomen.

Zo klein heb ik ze nog nooit aan de fles gehad. Ze zijn tussen de 116 en 125 gram. Op de foto ligt de kitten in een bakje van de chinees om aan te geven hoe klein hij is. Elke nacht ga ik elke drie uur mijn bed uit. Overdag krijgen ze om de twee uur de fles. Alleen de 3 ochtenden dat ik werk moeten ze 4 uur wachten op hun fles. De rode en hele grijze zijn katers en de lap en schildpad kleur zijn dames. De oogjes zijn nog dicht, maar dat zal in de loop van de volgende week wel veranderen.  Ze zijn wel slim, als ik praat komen ze erop af.

De "schildpad" kleur ligt hier op een servet. Zo kun je ook een beetje zien hoe klein ze is. Over een week of 7 gaan ze weer naar een goed tehuis. Ik ben nog zoekende, dus mocht je interesse hebben laat het me dan weten.

Liefs Anita